تاثیر ورزش بر جسم و روح انسان

سلام به همه دوستانی که دارن وبلاگ منو میخونن . من میخوام از تجربیاتی که تو این چند سال بدست اوردم برای تاثیر ورزش بر روی جسم انسان البته تاثیرش بر روی روح انسان هم میگم دوستان من نمیگم اره دکتر هستم یا پروفسور نه بخدا همچین چیزی نیست من بر اساس تجربیاتم که تو این چند سال تو ورزش بودم و به صورتی که حرفه ای تو ورزش بودم میخوام واستون بگم. این مطلب رو واسه دوستانی میگم که از سن 4 سال تا 8 سال دارن : چنین افرادی در این سن علاقه شدیدی به ورزش دارن و رشته ورزشی شون رو بر اساس نفرات معروفی که در تلویزیون میبینند و مشهور بودنشون و ... به خاطر علاقه مندی به اون ورزشکار مورد علاقشون تو همون رشته ثبت نام میکنن اما متاسفانه وقتی مدتی میگذره میبینند که چقدر سختی باید بکشن و زجر بکشند و از حق و حق خوری بگذرند تا ورزش رو حرفه ای دنبال کنن تا واسه قهرمانی بجنگند. و بالاخره 20درصد چنین افرادی موفق میشن این ورزش مورد علاقشون رو حرفه ای دنبال کنن و بقیه افراد ورزش رو به خاطر سختی و زجر کشیدن ار ورزش پا پس میکشن و جالب اینجاس که خانواده هایی که فقیر هستن یا وضعیت مالی متوسط دارن بچه هشون رو واسه ورزش و حرفه ای شدن در هر رشته ورزشی و تحمل زجر و سختی حمایت میکنن و میگن ادامه بده تا واسه ایندت و قهرمانیت بجنگی . در صورتی که افرادی که ناز پرورده هستن  و به قول ما ایرانی ها مامانم اینا هستن از ورزش به خاطر سختی هاش کنار میکشن بعدش پشت سر ورزشکاره میگن : ای بابا میبینی چقد پولداره این ورزشکاره میبینی چه ماشینی زیر پاشه یا فلان قدری پول داره؟ ای بابا هی. دیگه پیش خودش نمیگه وقتی 4 صبح تو  خواب ناز بود این ورزش کاره داشت زجر میکشید و تمرین میکرد و از خوشی هاش و مهمانی هاش زده بود و سختی میکشید حالا که به اینجا رسید میگه وای ماشینشو وای خونشو و ..... هه . بیخیال بگذریم..... . افراد بالای 14 سال و تا 20سال: چنین افرادی تمایل چندانی به ورزش ندارن و فقط دنبال هیجان هستن و نگاه کردن مسابقات مهم و تفرح کردن هستن و با خودشون میگن بابا ما جوون هستیم وقت جوونیمون میگذره و وقتی بزرگ شدیم حصرت وقت های از دست رفته جوونی مون رو میخوریم و از این حرفا. و 60 درصد جوان های امروزی متاسفانه به فکر ایندشون نیستن و فقط میگن ای بابا کار کجا پیدا میشه میگه طرف لیسانس داره تو خیابون مسافر کشی میکنه و با حرف های پوچ خودشو متقائد میکنه و فقط به فکر تفریحاتش میره. در صورتی که همین حرف رو از دهن دوستاش میشنوه و زندگیشون رو بر اساس حرف های دوستانشون میچینه. بخدا این حرفای من درد و دل نیست. اوف من چقد حرف میزنم. افراد بالای 24 و تا 28 سال : چنین افرادی در طول زندگی فقط دنبال وسوسه فکری هستن . حالا این یعنی چی؟ بطور معمول کسایی که سنشون بالای 24 میشه خب بطور طبیعی دچار فشار روانی زیادی میشن این فشار ها مربوط به شغل ایندشون و همسری که میخوان باهاشون ازدواج کننه . خب این طبیعیه واسه همه این مشکل هست ولی میخوام به این دسته از دوستانی بگم که خودسرانه به فکر ازدواج هستن و میخوان تشکیل خانواده مستقل بدن و زودتر ازدواج کنن . چرا؟ چون اره دوست دخترش خواستگار داره و ازین حرفا . خیلی دوسش دارم بدون اون میمیرم. دوستان هیچوقت خودسرانه واسه زندگی ایندتون و شریک زندگیتون و کسسی که میخواین باهاش یه روزی ازدواج کنین خودسرانه تصمیم نگیرید . حتما حتما حتما با خانواده مشورت کنینو هیچوقت هم خانوادتون رو تحت فشار نذارین که اره من 7 سال باهاش دوست بودم و بدون اون میمیرم و ..... . نه به خدا قسم این حرفا واسه ادم زندگی نمیسازه بخدا این زندگی کردن مستقل نیست. . دوستان من خیلی حرف زدم یه جورایی بحث نصیحت اوردم وسط و اصلا ربطی به موضوع ما نداشت. فقط یه چیز بچه ها . میخوام خلاصه وبلاگمو بگم : ورزش خستگی ادم رو از بین میبره. البته اگر حرفه ای دنبال نکنید. روزی 15 دقیقه ورزش. بیرون نمیتونید؟ خب تو خونه وقتی تنها شدین الکی واسه خودتون اهنگ شاد بذارید.و برقصین بخدا این از صدتا ورزش بهتره روحیه ادم رو شاد میکنه.. خداحافظ دوستان. امیدوارم این حرفام برای بعضی از پسران و دختران با تربیت و با خانواده تاثیر خوبی بذاره . بخدا این حرفام واسه نصیحت نبود. نمیخوام نظر بدین همین که حرفام رو خوندین واسم ارزش زیادی داره  . .    .