پرنده های قفسی                 عادت کردن به بی کسی

عمر شون بی هم نفس                     کز می کنن کنج قفس

نمی دونن سفر چیه                      عاشق در به در  کیه

هر کی بریزه شادونه                        فکر میکنن خداشونه

یک عمر بی حقیقت                                با آسمون غریبن

از این همه نعمت                                 همیشه بی نصیبن

چه می دونی به چی میگن ستاره                           چه می دونی دنیا  کیا بهاره

تو آسمون ندیدن                                        خورشید چه نوری داره

چشمه کوه مشرق                                      چه راه  دوری داره

قفس به این بزرگی                                    کاشکی پرنده بودم

مهم نبود پریدن                                     ولی پرنده بودم

فرقی نداره وقتی                               ندونی و نبینی

غصت می گیره وقتی                             می دونی و می بینی 

پرنده های قفسی                               عادت کردن به بی کسی

عمر شون بی هم نفس                       کز می کنن کنج قفس

نمی دونن سفر چیه                      عاشق در به در  کیه

هر کی بریزه شادونه                       فکر میکنن خداشونه

یک عمر بی حقیقت                           با آسمون غریبن

از این همه نعمت                       همیشه بی نصیبن

چه می دونی به چی میگن ستاره            چه می دونی دنیا  کیا بهاره

تو آسمون ندیدن                         خورشید چه نوری داره

چشمه کوه مشرق                      چه راه  دوری داره

قفس به این بزرگی                  کاشکی پرنده بودم

مهم نبود پریدن                 ولی پرنده بودم

فرقی نداره وقتی           ندونی و نبینی

غصت می گیره وقتی            می دونی و می بینی