اين چند سطر را تقديم ميكنم به:
به عشق ها و آرزوها‍‍،به اميد ها وانتظار ها ،به جانهايي كه عذاب ميكشند واز عذاب لذت ميبرند.
به تشنگاني كه در آرزوي آب ميسوزند و براي آب ميميرند وباز هم از آب ميگريزند.
به قلبهاي فشرده شده ،به احساسات آتش گرفته،به فنا شده ها به تباه شده ها ، به خاكستر هاي بر باد رفته ................................
تقديم اين چند خط به شما كه دوست ميداريد ،به شما كه دوستتان ميدارند........تقديم به شما كه قدر دوستي و دوستان را ميدانيد .تقديم به شعرهايي كه از شعله ي دل مايه ميگيرند .
تقديم بر پنجه هايي كه بر سيم هاي ساز آتش جان سوز ميپاشند .
تقديم به فصل بهار كه عشق ميزايد............................
تقديم به فصل پاييز كه عشق ميپروراند...........................
تقديم به خيالها ، به خيال انگيز ها................................
تقديم به شكوه شب وسكوت مهتاب،تقديم به اشكهاي پنهان وخنده هاي پيدا.......
به تو اي خيال من ،اي آسمان وحي و اي سر چشمه ي الهام من..........
به تو كه مانند خواب در چشم من گردش ميكني و به چشم من نمي آيي.
بتو اي آرزوي من كه بر قلب من ميلغزي و به آغوش من نمي غلطي.
بتو اي ژاله ي بهاري كه بر چهره ي سبزه ها ولبهاي گلها يك لحظه ميدرخشي ولحظه ي ديگر محو ميشوي.
به تو اي خيال من .اي خواب من. اي آرزوي من...............
تقديم به رازهاي ابراز نشده، به نغمه هاي فرو نشكسته.به اشكهاي ره گم كرده.به نفس هاي از سينه بر نيامده و به سينه بر گشته.......
تقديم به غمي كه هزار بار از شادماني زنده تر و مست تر و مست كننده تر است.
تقديم به آن غم كه همچو شمع روشن ميان گريه ميخندد وجمعي را خوشدل وسرگرم ميدارد.
وتقديم به ....................................... [ت].
بر گرفته از كتاب نويسنده:به قلم جواد فاضل[چاپ شده در شهريور ماه 1342]
{ پايان}