سلام
شعرای خیلی قشنگی زاشتید
میگن لابلای حرف آدما ورق پاره های احساسشو میبینی که بی توجه به
اونها ازشون رد میشه
شاید یه چیزی دلتو زده یا
شکونده . نمی خوام نصیحتت کنم اما کسی که این همه احساس
داره باید ببینه دلش چقدر ارزشی داره که این همه بار رو تحمل کرده و گلایه نکرده.
برای گذر کردن از یه وادی باید سختیاشو کشید تا به جای جدیدی برسیم. درست عین یه پروانه که یه مدت اسارت میکشه و
بعد ازون مشقت در اومدن از پیله رو به جون میخره
بگو حالا که پروانه شدی به جای پرواز و یه زندگی جدید که
بی خطر هم نیست ، می خوای بچسبی به اون پیله کهنه و پاره شده؟؟؟
همه دردی داریم ای دوست
نگاه پر دردی داریم ای دوست
باید دلو با سحر آشنا کنیم
این تنو از موندن جدا کنیم
باید پروانه بودو دشت رو دید
یا که عقاب شیمو عرش رو دید
با احترام یه دوست که بی نصیب از غمو و لذت دنیا نبوده