* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

حالا وقت برای درس خوندن داریم، کووو. . .تا فردا زمزمه های شیطانی شب امتحان !

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

این روزها هیشکی درس نمیخواند ! شما چطور!؟

توانا بُوَد , هر که ‘ دارا ‘ بُوَد ….. زِ ‘ ثروت ‘ دلِ پیر , بُرنا بُوَد

به ثروت هر آن ابله بی سواد …… به نزد کسان ، به به ! چه آقا بود

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

منطقِ پدر و مادر از تحصیل در دانشگاه:

“این همه درس خوندی، درِ یه نایلون رو نمی تونی‌ باز کنی‌!

یه تكیه گاهی واسه این دل من / یه وقت نری جدا نشی تو از من

رفیق نیمه راه دل نباشی / چه سوتوكوره اگه تو نباشی

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

اگر باشی محبت روزگاری تازه خواهد یافت / زمین در گردشش با تو مداری تازه خواهد یافت

دل من نیز با تو بعد از آن پاییز طولانی / دوباره چون گذشته نوبهاری تازه خواهد یافت

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

سرم را شاید بتوانند گرم کنند دیگران اما وقتی تو نیستی

هیچ کس نیست دلم را گرم کند


به یادم باش که دریادم بمانی / که ما با هم رفیق بودیم زمانی

گذشته ها اگر رفت و گذشتند / ولی در قلب من باز هم همانی


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


چو گل های شقایق داغدارم / بیا پروانه شو بنشین کنارم

بشو مرهم به زخم قلبم ای دوست / که خنجر خورده ی این روزگارم