روایت

1-از امام حسین (ع) پرسیدند : آیا حضرت مهدی (عج) به دنیا آمده است ؟

فرمود : نه ، و اگر زمان او را درک کنم ، در تمام عمرم به او خدمت خواهم کرد.

 2- مردی از امام حسین (ع) درباره امامان پرسید ، حضرت فرمود : دوازده نفرند که به شمار نقبای بنی اسرائیل می باشند . نه نفر آنان از فرزندان منند ، آخرینشان قائم آل محمد (ص) است

 3- ابو حمزه ثمالی ، از امام محمد باقر (ع) ، از امام سجاد (ع) ، از امام حسین (ع) نقل می کند که فرمود :

روزی در سنین خردسالی بر جدم رسول خدا (ص) وارد شدم ، حضرت مرا بر زانوی خود نشاند ، و فرمود : همانا خدای سبحان از نسل تو ای حسین ، نه امام برگزیده که نهمین آنان قائم آل محمد (ص) است و همه انان در فضیلت و منزلت ، نزد خدا برابرند.

 4- از امام حسین (ع) نقل است که فرمودند : قائم این امت ، نهمین فرزند من است ، دارای غیبت ، و اوست که میراث او در حالی که زنده است تقسیم می شود

 5- شعیب بن ابی حمزه گوید : به محضر امام حسین (ع) تشرف یافته عرض کردم ، آیا شما صاحب الامر هستید ؟ فرمودند : نه

عرض کردم پس فرزند شماست ؟ فرمودند : نه

عرض کردم آیا فرزند فرزند شماست ؟ فرمودند :نه

پرسیدم : پس صاحب الامر کسیت ؟

فرمودند : آن که زمین را پر از عدل خواهد کرد همانگونه که پر از ظلم گشته باشد.

او پس از زمانی طولانی که امامان پیشین رفته باشند ، خواهد آمد همان گونه که رسول خدا (ص) ، پس از مدتی دراز که از زمان پیامبران پیشین گذشته بود مبعوث شد.

 6- امام باقر (ع) ، فرمود : حارث بن عبدالله اعور ، به امام حسین (ع) عرض کرد : ای فرزند رسول خدا (ص) ؛ از تفسیر این کلام خدا که : (( سوگند به آفتاب و تابش هنگام برآمدنش )) مرا آگاه فرما.

حضرت فرمود : ای حارث منظور از آفتاب محمد (ص) پیامبر خداست.

گفت : عرض کردم : فدایت شوم ((و قسم به ماه آنگاه که از پی آفتاب براید)) ؟

فرمود : امیر المومنین علی بن ابی طالب (ع) است که از پی محمد (ص) آید و او را پیروی کند.

گوید: عرض کردم : ((و سوگند به روز هنگامی که جهان را روشن سازد ))؟

فرمود : مراد از روز قائم آل محمد (عج) که گستره زمین را پر از روشنایی عدل و داد سازد .

گفت : و ((سوگند به شب وقتی که جهان را به سیاهی کشد))؟

فرمود : بنی امیه است.

منابع:
1-عقدالدرر ، ص 160 --- 2-  بحارالانوار ، ج 36 ، ص 383 ---  3- ینابیع الموده ، ص 590 --- 4- کمال الدین ، ج 1 ، ص 317--- 5- عقدالدرر ، ص 158--- 6- بحارالانوار ، ج 24 ، ص 79