دشتهایی چه فراخ
کوه هایی چه بلند
من در این آبادی پی چیزی میگشتم
پی خوابی شاید
پی نوری ، ریگی ، لبخندی
پای نیزاری ماندم
باد می آمد
گوش دادم
چه کسی با من حرف میزد
راهافتادم
لب آبی گیوه ها را کندم و نشستم
پاها در آب
من چه سبزم امروز
و چه اندازه تنم هشیار است
نکند اندوهی سر رسد از پس کوه
چه کسی پشت درختان است؟
ظهر تابستان است
مهربانی هست،سیب هست، ایمان هست
آری...تا شقایق هست ؛ زندگی باید کرد
در دل من چیزی است
مثل یک بیشه نور
مثل خواب دم صبح
و چنان بی تابم که دلم میخواهد بدوم تا سر دشت
بدوم تا سر کوه
دورها آوایی است که مرا میخواند
حق نشر ©1405- 1382 گوهردشت (اولین شبکه اجتماعی ایران - گگلی) — تمامی حقوق محفوظ است
طراحی و مهندسیشده توسط دکتر محمد حجاریان
تمامی معماری پلتفرم، توسعه نرمافزار، برنامهنویسی، طراحی گرافیکی، الگوریتمهای نوآورانه این سامانه، بهطور کامل و انحصاری توسط دکتر محمد حجاریان طراحی، توسعه و مهندسی شدهاند
گوهردشت — شبکه اجتماعی برای دوستیابی، مکالمه واقعی، همدم یابی هوش مصنوعی و ارتباط انسانی پایدار.