من یک قفس دلتنگ
در خاطر خود دارم
پرواز ندانم من
پربسته و ناچارم
آهنگ شبم خشکید
برشاخه ی رسوایی
قلبم به تو عادت کرد
ای خلوت تنهایی
تقدیر مرا هستی
ماندن به قفس گفته
گویی که اسارت هم
در بال و پرم خفته
آن طعنه ی دیوانه
بیزار زآهنگم
هر شاخه مرا می دید
می کوفت به صد سنگم
از اشک گریزان تر
خواهم بروم از خویش
بیهودگی ام پیدا
دیوانگی ام در پیش
رنگ شب و اندوهم
در این قفس دلتنگ
ای دل برو از اینجا
از من تو نگیری رنگ
حق نشر ©1405- 1382 گوهردشت (اولین شبکه اجتماعی ایران - گگلی) — تمامی حقوق محفوظ است
طراحی و مهندسیشده توسط دکتر محمد حجاریان
تمامی معماری پلتفرم، توسعه نرمافزار، برنامهنویسی، طراحی گرافیکی، الگوریتمهای نوآورانه این سامانه، بهطور کامل و انحصاری توسط دکتر محمد حجاریان طراحی، توسعه و مهندسی شدهاند
گوهردشت — شبکه اجتماعی برای دوستیابی، مکالمه واقعی، همدم یابی هوش مصنوعی و ارتباط انسانی پایدار.