tiyam joon veblogetam mesle khodet ghashange . shad bashi

salam omadam y chizi begeam yeho faramosh kardam pas badan migam

آنقدر زمين خورده ام كه بدانم براي برخواستن

نه دستي از برون بلكه همتي از درون لازم است

اما حالا نمي خواهم برخيزم مي خواهم اندكي بياسايم

فردا بر ميخيزم، وقتي  كه فهميد ه باشم كه چرا زمين خورده ام

سلام خیلی زیباست

dast yari b alaf dadimo zorat shod.dast yari b atash dadimo moshak shod.moradad va mohtat dast yari midahim b adamha,bazi adamha!!!!!!

dastam b damaan khudam kari agar nakonam ghasedak khabar khahad bord k mardi tamam omrash ra zendegi kard!!!!!!

سلام ابجی جونم خیلی عالی بود استفاده کردیم امیدوارم موفق باشی

فرشته از سنگ ميپرسه چرا از خدا نميخواي که تورو انسان کنه؟؟؟سنگ ميگه هنوز اونقدر سخت نشدم که انسان بشم

آرزو دارم شبی عاشق شوی

آرزو دارم بفهمی درد را

تلخی برخوردهای سرد را

میرسد روزی كه بی من لحظه ها را سركنی

میرسد روزی كه مرگ عشق را باور كنی

میرسد روزی كه شبها در كنار عكس من

نامه های كهنه ام را مو به مو ازبر كنی

درک میکنم پریا خانم

سلام خيلي عالي بود( ومن ميخاهم بگم بدون محدوديت بخند وهيچ چيزي كه باعث خنده ات ميگردد رارد نكن 

salam in ke adam ahsasat va afkareshu betune bian kone khub valy behtaraz on ineke dark behtare az on dashte bashe donia baraye khube afarede shude va faghva faght zibae in ma hastim ke on kharab kardim valy hanuz va hnuz zibast cheshm haro baiad shost jore dgar baiad did

چه عجیب است دوست داشتن.
و عجیب تر از آن است دوست داشته شدن...
وقتی میدانیم کسی با جان و دل دوستمان دارد ...
و نفس‌ها و صدا و نگاهمان در روح و جانش ریشه دوانده؛
به بازیش میگیریم هر چه او عاشق‌تر، ما سرخوشتر، هر چه او دل نازک‌تر، ما بی رحم ‌تر.
تقصیر از ما نیست؛
تمامی قصه های عاشقانه، اینگونه به گوشمان خوانده شده‌اند

در سایه دلشکستگی پیر شدم غم خوردم و با غمت نمک گیر شدم تا امدم اشنای قلبت باشم گفتی که من از غریبه ها سیر شدم

مرادردیست اندردل اگرگویم زبان سوزد.اگرپنهان کنم ترسم که مغزاستخوان سوزد     عشق رادرپستوی خانه نهان بایدکرد

سلام

کلامت خیلی گویا وشیواست عالی نوشتی

زیبا نوشتن کار هر کسی نیست پریا

موفق باشی

این قلب من به امید بودنت میزند به امید دیدنت خندیدنت میزند این قلب من هدیه ی عشق من به توست بیا وعاشق شو که در هوای باریدنت میزند

زمان می گذرد و در انتهای راه می فهمی چقدر حرف نگفته در دل باقی ماند حرفهایی که می توانست راهی به سوی عشق باشد حرفهای ناتمامی که در کوچه های بن بست زندگی اسیرند ناگهان لحظه غربت می رسد و تو در میابی که چقدر زود دیر شده