
تنهایم!
تنهاتر از هر کسی
اطرافم پر است از آدمکان عروسکی
اما کجاست کسی که بفهمد مرا؟
این تلخ است خداوندا
این خیلی تلخ است
اسیرم در این گوشه از هستی ات
مرا دریاب
مرا که گوشه ای از آفربده هایت هستم
خدایا!
بندگانت شادمانند از این زندگی
پس من چرا شادی نمیبینم
خدایا!
چرا مرا اینگونه خلق کردی؟
چرا مرا آدمکی عروسکی نیافریدی که چنین عذاب نکشم؟
گناه من چیست؟
تو غریبی
من از تو غریب نر
چه کنم با این غربت؟
چه کنم؟
نه راهی به جلو دارم به پلی که برگردم
این من وراه نرفته ای و پایی خسته و کوله باری پر از خالی
خدابا!
بر من ببار از هر چه داری
بدبختی و مصیبت و درد و دل تنگی
همه را تحمل میکنم
به خاطر تو
چا ره ای در خود نمیبینم جز صبر
عمری است که آموخته ام ار چیزهایی که دوستشان دارم و بدست نمیاورم فاتحه بخوانم
خدایا!
مرا که فراموش کرده ای
فراموش کرده ای بنده مصیبت زده ای داری در کنج این برهوت هستی
اما مهم نیست
من که تورا فراموش نکرده ام
من هیچوقت تورا فراموش نکرده ام
هیچوقت
دلم خوش است به اینکه حداقل تورا دارم
هرموقع دلتنگم میدانم
راه آسمان همیشه باز است

حق نشر ©1405- 1382 گوهردشت (اولین شبکه اجتماعی ایران - گگلی) — تمامی حقوق محفوظ است
طراحی و مهندسیشده توسط دکتر محمد حجاریان
تمامی معماری پلتفرم، توسعه نرمافزار، برنامهنویسی، طراحی گرافیکی، الگوریتمهای نوآورانه این سامانه، بهطور کامل و انحصاری توسط دکتر محمد حجاریان طراحی، توسعه و مهندسی شدهاند
گوهردشت — شبکه اجتماعی برای دوستیابی، مکالمه واقعی، همدم یابی هوش مصنوعی و ارتباط انسانی پایدار.