اگر مانده بودی...
اگر مانده بودی تورا تا به عرش خدا میرساندم
اگر مانده بودی تورا تا دله قصه ها میکشاندم
اگر با تو بودم به شب های غربت،که تنها نبودم
اگر مانده بودی ز تو مینوشتم تورا میسرودم
مانده بودی اگر نازنینم،زندگی رنگ و بوی دگر
داشت
این شبه سرد و غمگین غربت،با وجود تو رنگ سحر
داشت
با تو این مرغک پر شکسته،مانده بودی اگر بالو پر
داشت
با تو میلی نبودش ز طوفان،مانده بودی اگر همسفر
داشت
هستیم را به آتش کشیدی،سوختم من ندیدی ندیدی
مرگ دل آرزویت اگر بود،مانده بودی اگر میشنیدی
باتو دریا پر از دیدنی بود،شب ستاره گلی چیدنی
بود
خاک تن شسته در موج باران،در کناره تو بوسیدنی
بود
بعد تو خشم دریا و ساحل،بعد تو پای من مانده در
گل
مانده بودی اگر موج دریا تا ابد هم پر از دیدنی
بود
باتو و عشق تو زنده بودم،بعد تو من خودم هم
نبودم
بهترین شعر هستی رو با تو،مانده بودی اگر میسرودم
khili khosham omad azizam.aliiiii bod khanomi
man in taaranaro khili dost daram
حق نشر ©1405- 1382 گوهردشت (اولین شبکه اجتماعی ایران - گگلی) — تمامی حقوق محفوظ است
طراحی و مهندسیشده توسط دکتر محمد حجاریان
تمامی معماری پلتفرم، توسعه نرمافزار، برنامهنویسی، طراحی گرافیکی، الگوریتمهای نوآورانه این سامانه، بهطور کامل و انحصاری توسط دکتر محمد حجاریان طراحی، توسعه و مهندسی شدهاند
گوهردشت — شبکه اجتماعی برای دوستیابی، مکالمه واقعی، همدم یابی هوش مصنوعی و ارتباط انسانی پایدار.