شعرهای زیبا در مورد باران سری پنجم

وای باران... باران...شیشه ی پنجره را خواهد شست...از دل من اما چه کسی نقش تو را خواهد شست...آسمان آبی رنگ من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ...می پرد مرغ نگاهم تا دور...وای باران باران...پر مرغان نگاهم را شست...در میان من وتو فاصله هاست...گاه می اندیشم می توانی تو به لبخندی این فاصله را برداری...دستهای تو توانایی آن دارد...که به من زندگانی بخشدچشمهای تو به من آرامش می بخشد...و تو چون مصرع شعری زیبا...سطر برجسته ای از زندگی من هستی...گاه می اندیشم...خبر مرگ مرا با تو چه کس خواهد گفت....آن زمان که خبر مرگ مرا از کسی می شنوی...روی تورا کاشکی می دیدم..شانه بالا زدنت را بی قید...و تکان دادن دستت که مهم نیست زیاد..و تکان دادن سر را که عجب عاقبت مرد...افسوس کا شکی می دیدم...من به خود میگویم چه کسی باور کرد...جنگل جان مرا آتش عشق تو خاكستر كرد

تو یعنی نم نم بارون
رو تن قشنگ بیشه
اون طلسم عاشقونه
که می مونه تا همیشه
تو صدای خنده هامی
یه طنین تا اوج رویا
تو یعنی یه جای خلوت
تو تلاطم یه دریا
تو سکوت سرخ عشقی
که پر از حرفای نابه
می دونم هستی یه جایی
امّا دیدنت یه خوابه
تو تبلور یه حسّی
التهاب دل تو سرما
خنکای سبز سایه
توی هرم داغ گرما
تو یعنی نم نم بارون
تو یعنی نم نم بارون
تو یعنی نم نم بارون
رو تن قشنگ بیشه
تو یعنی نم نم بارون

تو صدای زنگ عشقی
مهربونی و پر احساس
دل تو آبی و ساده
به بزرگی یه دریاس
تو یعنی گمشده ی من
که به وسعت نگاهم
بی قرار دیدن تو
عاشقونه چشم به راهم
تو یعنی نم نم بارون
تو یعنی نم نم بارون
تو یعنی نم نم بارون
رو تن قشنگ بیشه
اون طلسم عاشقونه
که میمونه تا همیشه
تو صدای خنده هامی
یه طنین تا اوج رویا
تو یعنی یه جای خلوت
تو تلاطم یه دریا
تو سکوت سرخ عشقی
که پر از حرفای نابه
می دونم هستی یه جایی
امّا دیدنت یه خوابه
تو تبلور یه حسّی
التهاب دل تو سرما
خنکای سبز سایه
توی هرم داغ گرما
تو یعنی نم نم بارون
تو یعنی نم نم بارون
تو یعنی نم نم بارون
رو تن قشنگ بیشه
تو یعنی نم نم بارون

وقتیکه بارون می زنه خاطره ی عشق منه
تنگه غروب آسمون لحظه ی تلخ رفتنه
چشمای تو بارونیه اشکای من پنهونیه
دستای ما از هم جدا غم تو دلم مهمونیه

شبای عشق و عاشقی شب بخاطر موندنی
حرف قشنگ اون شبا تو عشق اول منی
گذشته های عشق ما هر روز و شب بیادمه
تو خلوت فاصله ها سکوت تو فریادمه

بیادته اون شب دلت شکسته بود و بی پناه
نشسته بودیم من وتو به زیر چتر نور ماه
بیادمه اون شب چشات مثل گل بارون زده
به چشم من زل زدو گفت تو قلبتو به من بده

تو قصه هات پر از غمه روز خوشت خیلی کمه
حتی نباشی نازنین دوست دارم یه عالمه

شبای عشق و عاشقی شب بخاطر موندنی
حرف قشنگ اون شبا تو عشق اول منی
گذشته های عشق ما هر روز و شب بیادمه
تو خلوت فاصله ها سکوت تو فریادمه

وقتیکه بارون می زنه خاطره ی عشق منه
تنگه غروب آسمون لحظه ی تلخ رفتنه
چشمای تو بارونیه اشکای من پنهونیه
دستای ما از هم جدا غم تو دلم مهمونیه

بارونو دوست دارم هنوز
چون تو رو یادم میاره
حس میکنم پیش منی
وقتی که بارون میباره
بارونو دوست دارم هنوز
بدون چتر و سرپناه
وقتی که حرفای دلم
جا میگیرند توی یه آه

شونه به شونه میرفتیم

من و تو تو جشن بارون
حالا تو نیستی و خیسه
چشمای من و خیابون
شونه به شونه میرفتیم
من و تو تو جشن بارون
حالا تو نیستی و خیسه
چشمای من و خیابون

بارونو دوست داشتی یه روز
تو خلوت پیاده رو
پرسه پاییزی ما
مرداد داغ دست تو
بارونو دوست داشتی یه روز
عزیز هم پرسه ي من
بیا دوباره پا به پام
تو کوچه ها قدم بزن

شونه به شونه میرفتیم

من و تو تو جشن بارون
حالا تو نیستی و خیسه
چشمای من و خیابون
شونه به شونه میرفتیم

من و تو تو جشن بارون
حالا تو نیستی و خیسه
چشمای من و خیابون

دیشب زیر نم نم بارون
دستای تو تو دست من بود
گریه میکردی چه پریشون
سرت رو شونه ی من بود
میرفتی که رها بشی
از من دیگه جدا بشی
گریه دیگه فایده نداشت
رفت و منو تنها گذاشت
چه کنم با دل خسته
همه درها شده بسته
توی این دوره زمونه
چه کنم دلم شکسته
............................
.............................

باز ای باران ببار
بر تمام لحظه های بی بهار
بر تمام لحظه های خشک خشک
بر تمام لحظه های بی قرار

باز ای باران ببار
بر تمام پیکرم موی سرم
بر تمام شعر های دفترم
بر تمام واژه های انتظار

باز ای باران ببار
بر تمام صفحه های زندگیم
بر طلوع اولین دلدادگیم
بر تمام خاطرات تلخ و تار

باز ای باران ببار
غصه های صبح فردا را بشوی
تشنگی ها خستگی ها را بشوی
باز ای باران ببار

بوی باران دارد

آسمان، ابر، درخت

باد ها در چرخش

برگ ها در پچ پچ

بوی باران دارد

بغضی خفته در گلو

بوی باران دارم

من هنوز این جایم

و هنوز گم شده ام در باران

راستی راست بگو

من چرا گم گشتم؟

دستم از دست خدا کی دور شد؟

بوی باران دارد

خواب من ، خواب جهان

دیده ام باز شد و من دیدم

که در این دیر خراب تک و تنها پر خواب

گوشه ای افتادم

بوی باران داریم

همه با هم چون ابر

دست در دست و قدم ها محکم

زیر باد و باران