پیام جوان بائز به مردم ایران

�

اعتراض‌های مدنی مردم ایران در اعتراض به آن چه �تقلب در انتخابات ریاست جمهوری� می‌خوانند، تنها چشم رسانه‌های خبری جهان را به خود ندوخته است، بلکه الهام‌بخش شاعران و نویسندگان نیز شده است و مهمترین هنرمندان، فیلسوفان و متفکران جهان را به ابراز عقیده و بیان همبستگی با این جنبش واداشته است.

جون بائز خواننده و ترانه‌نویس موسیقی فولک آمریکایی و فعال اجتماعی ضد جنگ نیز با پیامی که در وب سایتش با خط سبز نقش بسته است، از جنبش مسالمت‌آمیز و مدنی مردم ایران حمایت کرده و به آنان درود فرستاده است.�

پیام جون بائز به مردم ایران کوتاه ولی قوی است؛ او با کلماتی سبز نوشته است:

To the People of Iran:

In you the world sees the power of nonviolence. We hear it in the roar of your silence and see it in your eyes�

as you sit down peacefully in the face of terror. We are moved by your courage and inspired by your sacrifices.�

I am fortunate to be alive to witness this movement. I send you my prayers, love, and support.�

Joan Baez

�

به مردم ایران:

جهان با دیدن شما به قدرت رفتار غیر خشونت‌آمیز پی برد. ما آن را در غرش سکوت شما می شنویم و در چشمان شما می‌بینیم، آن گاه که آرام رو در روی رعب و دهشت می‌نشینید. شجاعت شما به شوقمان می‌آورد و فداکاری‌تان الهام بخشمان می‌شود. چه سعادتمندم من که زنده‌ام تا شاهد این جنبش باشم. دعاهایم، عشقم و حمایتم را به سوی‌تان روانه می‌کنم.

جوان بائز

پیام جون بائز به مردم ایران در تداوم همان راهی است که هنر و زندگی او بیش از نیم قرن است که از آن می‌گذرد.

در ۲۵ ژوئن سال ۲۰۰۹ بائز ترانهٔ �We Shall Overcome� را به همراه چند خط شعر فارسی، در حمایت از جنبش مدنی مردم ایران بازخوانی کرد و نسخه‌ای از ویدئوی آن را که در خانه‌اش ضبط کرده بود ، برروی یوتیوب و وب‌گاه شخصی‌اش قرار داد.

جوآن چاندوز بائز ‎9 �Joan Chandos Baez ) ژانویه ۱۹۴۱ در استاتن آیلند - نیویورک) خواننده و ترانه‌نویس موسیقی فولک آمریکایی و فعال اجتماعی ضد جنگ است. وی به سبک متمایز خواندن و بیان بی‌پردهٔ نظرات سیاسی انسان‌دوستانه‌اش مشهور است.

در سال ۱۹۶۲ به طور فعال در جنبش حقوق مدنی( ‎Civil Rights Movement ) آمریکا شرکت کرد و در اجراهای خود به قوانین تبعیض‌آمیز نژادی آمریکا اعتراض کرد.

بائز بارها به دخالت آمریکا در جنگ ویتنام و قوانین تبعیض‌آمیز نژادی اعتراض کرد. در سال ۱۹۶۴ جوآن بائز به دخالت آمریکا در جنگ ویتنام اعتراض کرده و نود درصد از مالیات بر درآمدش را (که برای کمک به بودجه نظامی آمریکا است) پرداخت نکرد. همان سال در تظاهرات برای حق آزادی بیان که در دانشگاه برکلی کالیفرنیا برگزار شده‌بود شرکت کرد. پلیس آنقدر صبر کرد تا جوآن بائز از دانشگاه خارج شود و سپس حدود ۸۰۰ دانشجو را بازداشت کرد.

�او در مبارزه برای دفاع از حقوق همجنس‌گرایان نیز مشهور است.

انتقاد از حکومت شاه ایران

جوان بائز در سال ۱۹۷۷ با گروه‌های بین المللی مدافع حقوق بشر در ایران همکاری داشت و حتی در ترانه �آهنگ مرغان دریایی� در آلبوم �بادهای خلیج� خود آشکارا به شاه ایران تاخته بود و عبارت �و شاه ایران کودکان را در برابر چشمان والدینشان می‌کشد� را در ترانه‌ای که شعرش را خود تصنیف نموده بود، نیز خوانده بود. او در یک برنامه تلویزیونی بی‌بی‌سی، با اطلاق صفت �قاتل کودکان در برابر چشمان والدینشان� به محمدرضا شاه، رسما اعتراض نمود که موجب احضار رسمی آنتونی پارسونز، سفیر بریتانیا در تهران و ابلاغ اعتراض رسمی دولت ایران شد. شاه و وزیر دربار به طور جداگانه نسبت به این اظهار بائز و همچنین برخی از گزارش های انتقادی بخش فارسی رادیو بی‌بی‌سی درباره حکومت ایران انتقاد کرده و آن ها را مغرضانه خطاب کرده بودند. اما این اتهام از سوی مسئولان شبکه جهانی بی‌بی‌سی رد شد.

�

�

امسال ۵۱ سال است که جون بائز آواز می‌خواند و همچنان نیروی جادویی موسیقی و صدایش را با تاثیری بیرون از قیاس حفظ کرده است.

صدايی که بر جنبش آزادی بيان نور افکند و آن را همراه با سزار چاوز به ميان کشاورزان برد، در آسيای جنوب شرقی مقاومت در برابر جنگ را سازمان داد و ۴۰ سال بعد به گروه �ديکسی چيکس� برای شجاعتشان در اعتراض به جنگ درود فرستاد.

نخستين صفحه‌هايش مجموعه‌ای بود که از قصه ترانه‌های سنتی تا راک‌های مردمی را در بر می‌گرفت. او بی آن که خود بداند در سال ۱۹۶۳ باب ديلان را به جهان معرفی کرد جوآن در سال ۱۹۶۳ به همراه باب دیلن در فستیوال فولک مونتری آواز خواند و در تابستان به‌طور مشترک یک تور کنسرت داخلی آمریکا برگزار کردند.

و کانونی از ترانه‌سرايانی گرد آورد که از بيداری و هوشياری می‌سرودند؛ ترانه‌سرايانی چون وودی گوتری، باب ديلن، فيل آکس، ريچارد فارينا و تيم هارتين تا کريس کريستوفرسن، ميکی نيوبری، دار ويليامز، ريچارد اشنيدل، استيو ارل و بسياری ديگر.�

وضعيت مردم جهان همواره در ترانه‌های جون بائز منعکس شده است. از همين روست که در آوازهای سال‌های اخيرش درون‌مايه‌های اميد و بازگشت به وطن با عذاب زندگی فردی و جمعی در دوران جنگ، چه در جنگ‌های داخلی و چه در جنگی چون جنگ عراق در هم می‌تابد.

جون بائز نوشته است: �همه ما زنده‌ايم، اما تنها معدودی از ما زندگی را به تعالی می‌رسانيم�

خواننده ای که بیش از ۵۰ سال با صدای سوپرانوی گرم و دلنشینش، آرزوها و عذاب‌های انسان را در جهان توصیف می‌کند�

صدایی که در جنبش حقوق مدنی با مارتین لوترکینگ در خط اول راهپیمایی کرده، الهام بخش واتسلاو هاول در مبارزه‌اش برای ساختن جمهوری دموکراتیک چک بوده، در اولین تور جهانی عفو بین‌الملل به گوش جهان رسیده و در کنار نلسون ماندلا در جشن ۹۰ سالگی او در هایدپارک لندن ایستاده است.�

�و او پس از ۵۱ سال آواز همچنان در کنسرت‌ها و آلبوم‌هايش زنده و سرشار از شوق و شور است و بيش از هميشه به آرامشی درونی رسيده است.

در اين جهان پرعذاب او همواره به جست وجويش ادامه می‌دهد، به جست وجوی به گفته خودش �مکانی که وقتی می‌خوانم بتوانند صدايم را بشنوند�.

�

�

�