اگر عشق نبود هرگز هیچ آدمیزاده ای راتاب سفری اینچنین نبود

آدمی که میخواد برای زندگی خودش یک جفت پیدا کنه اول ازهمه باید بدونه که باید به صورت واقعی وقلبا وآزاد وبه دور از هر مسئله جانبی از سپردن تعهد به شخصی که احساس خوبی نسبت بهش داره  میتونه لذت ببره ؟

قدر مسلم عدم برآورد هرکدام از شرایط بالا یک انتخاب با خاطره ای خوش نیست وقطعا از مسیر تعهدات متقابل دور میشه . اونوقت در زندگی دروغ بوجود میاد ودروغ جدایی و عدم اعتماد وحتی دلشکستگی در طرف مقابل بوجود میاره  که در مناسب ترین شرایط با بزرگترین ارفاق های جفت بافرهنگ به سکوت وسردی بازگشت ناپذیر میکشه . تفاهم جا ش رو به تلافی میده ومعادلات وترازو ها در هر کران زندگی دیده میشن . حال اگر این مرحله یعنی عدم راستگویی پیش نیاد , با توجه به اینکه زندگی پر از فراز ونشیب هست به مراحل سخت میرسه ودر شرائط سخت آدمها میزان علاقه ومیزان از خود گذشتگی وفداکاری رو براحتی میتونن محک بزنن . شرایط سخت برای آدمهایی که با اعمال شرایط بالا با هم زندگی کردن سخت نیست .چراکه فرصتیه تا علاقه خودشون رو به جفتشون نشون بدن واز کمکی به اون میکنن شاد باشند.

اینها همه خلاصه شده ودراین خلاصه لزوم رعایت انتخاب چقدر محرضه/نظرشما چیه؟