انجیل برنابا و اختلاف آن با دیگر اناجیل
از اساسی ترین اصولی که در انجیل منسوب به برنابا، شدیداً بر آن
اصرار شده، نفی صریح تثلیث و الوهیت حضرت عیسی(ع) است. این امر موجب شده
است که این انجیل مورد بی مهری و حتی انزجار جامعة مسیحیت متعصّب قرار
گیرد. در انجیل برنابا بر پیامبر بودن مسیح(ع) تأکید شده و در جایی از قول
حضرت عیسی(ع) در مقام مناجات با خداوند چنین آمده است:«ای پروردگار و
ای خدای توانای غیرتمند... لعنت فرمای تا ابد هر کس را که فاسد کند انجیل
مرا که به من داده ای، وقتی می نویسد که من پسر تو هستم».[259]گاهی شنیدن این پندار خطا در مورد خود، عیسی(ع) را به خشم می آورد به طوری که:«...روی
خود را تپانچه زد با دستهای خود، آنگاه سر خود را بر زمین نهاد و چون سر
خویش را برداشت، فرمود: ملعون باد هر کسی که وارد کند در گفته های من این
را که من پسر خدایم».[260]و نیز آمده است:«پس
یسوع بسیار ترسید. آنگاه با روان خود روی به خدا نمود و گفت: بگیر مرا از
جهان ای پروردگار، زیرا جهانیان دیوانه اند و نزدیک است مرا خدا بخوانند.
چون این را گفت، بگریست».[261]
برنابا بر خلاف پولس بر شریعت موسوی تأکید داشته است. وی از حضرت عیسی(ع) نقل می کند که فرمود:«هر چه منطبق با کتاب موسی(ع) است، همان حق است، پس آن را قبول کنید».[262]
*لطفاً برای اطلاع جامع در مورد نحوۀ گردآوری انجیل و تناقضات آن به منبع مراجعه فرمایید.
یکشنبه 23 بهمن 1390 - 2:15:22 PM