حرفی از ناگفته ها :

بلاخره اومد ... با تموم قشنگیهاش

با تموم خاطراتش

با بوی گندمای تازه سبز شده مادر بزرگ

با رنگ خوش رنگ سنجدای گم شده لابلای دامن دخترکا

با بوی تند آب تنگ ماهیهای گلی

با قهوه ای غریب سمنو و سماق

با های های پسرکای نرگس فروش

با پچ پچ شاخه های نیمه خشک اقاقیا

با بوی خاک

با عطر آب

با یه عالمه آرزو و امید

با شوق انتظار عیدی گرفتنها

با تحول ... با لبخند ... با عشق

با سلام و صلوات و یا مقلب القلوب

و امسال شاید با همین اس ام اسهای دوست داشتنی دوستای فراموش شده

اما بلاخره اومد و سر سفره هممون نشست

همه ی همه مون

تموم مردم این شهرو دیار

چه فقیر و چه غنی .. چه شاد و چه ناراحت

چه با خیال و چه بی خیال .. چه آزاد و چه در بند

چه با امید و بی امید .. چه در پناه و بی پناه

و بلاخره اومد

و تموم قشنگیش به اینه که چه بخوای و نخوای میاد

و من امیدوارم که اومدنش برای همه نه تنها زیبا و دوست داشتنی بوده باشه

بلکه پر باشه از تحولات عظیم

تحولاتی مثه تحول همون دونه و جوونه گندم که یه روزی قصش بشه

قصه قشنگ دنیا

و من برات آرزو میکنم امسال تو بشی قشنگترین قصه دنیا

عید باستانیت مبارک ای ایران .. ای ایرانی

(( تا بهار سال دیگه هم یکم دیگه مونده ))

تا چشم بهم بزنی میاد .. مثه بهار امسال

پس زیبا زندگی کن و پروانه ها را فراموش مکن

پای هفت سینای قشنگتون برای من و باغ زندگیم هم دعا کنید

شاید که بال نیایش تو از همه بالاتر بره!