دنیا همه هیچ

زندگی

دنیا همه هیچ،کار دنیا همه هیچ                             ای هیچ برای هیچ ،برهیچ مپیچ

      زندگی شهد گل است زنبور زمان می خوردش آنچه می ماند از آن عسل خاطرات است.  اما زندگی نبرد سختی است که هر روزسلاح ویژه ای را مطلبد. زندگی انتظاری است که آدم از برادر خود دارد.چقدر زیبا بود اگر همه می توانستیم پیوندی قلبی و ذهنی با یکدیگر برقرار کنیم. به انسان بودن خود افتخار کنیم،برایش شادی نمائید.نا آگاهی ، کاستی ها، احساس تنهائی رابه عنوان واقعیت های وجودی خود بپذیریم و از داشتنش خوشنود باشید. به خود احترام بگذارید،خود را قبول داشته باشید و بگوئید نمی خواهم جز آنچه هستم . یعنی ،انسان باشم.

    از انسان بودن خود لذت می برم و مفهوم انسان بودن یعنی، نقاط ضعف و قدرت داشتن ،به دیوار خوردن ،دچار فراموشی گشتن، از یک جای غلط سر درآوردن، براستی انسان بودن موهبت بزرگی است. زندگی خالی نیست مهربانی هست، نهیب هست،ایمان هست، آری تا شقایق هست ،زندگی باید کرد.

      دیروز گذشت اما امروز اینجاست. بدون توجه به گذشته می توانیم زندگی جدیدی را آغاز کنیم، اگر خود را نمی توانیم عوض کنیم، می توانیم امکان یک زندگی شاد و بدون تأسف را برای خود فراهم سازیم.کامل شدن مد نظر نیست بلکه می خواهیم به یک طرز فکر نو برسیم،از آنجایی که طرز فکر در نزد مولانا اهمیت ویژه ای داشت فرموده است:

  ای برادر تو همه اندیشه ای                                                مابقی تو استخوان و ریشه ای

  گر گل است اندیشه ات گلشنی                                            ور بود خاری هیمه گلخنی

 آن یکی در باغ ترش و بی مراد                                           و آن یکی در کنج زندان مست وشاد

 سعادت موقت را نمی خواهیم ،بلکه شادمانی ابدی را جستجو می کنیم.

    زندگی زندانی است که بیش از زندانی ، زندانبان دارد.بنابرین از زندگی توقع نداشته باشید که همه موهبتی به شما ارزانی کند، شما هم در قبال آن وظایف و تعهداتی برای خود قائل شوید.عشق بورزید برای آنکه دوست دارید محبت کنید. ایثار کنید برای آنکه میل به از خودگذشتگی و فداکاری دارید،درختچه های گل غنچه می کنند چون باید شکوفا شوند.

  بنابرین مرگ را باید به عنوان یک پدیدۀ غیر قابل انکار پذیرفت، یک راه قبول زندگی، پذیرش مرگ است،چرا که تنها مرگ است که ،دروغ نمی گوید. مرگ به آدمی می آموزد که زندگی محدود وپایان پذیر است. پس بیاید به همدیگر احترام بگذاریم و همدیگر را دوست داشته باشیم،چرا که جاده زندگی به جاده مرگ ختم می شود .

منصور حاصلی-روانسر

مهر ماه 88

منابع مورد استفاده:

-          مورگان.مارابل، ترجمه.صادق آسوده، راز شاد زیستن و نشاط در ..،چاپ اول 1382،انتشارات.مشهد پیک نوید.

-          دفتر خاطرات

-          اینترنت

-          سهراب سپهری