برای گیلان
از آبی خزر لذت میبرم
از سبزی کوهها و دشتهای مجاورش نیز
وبارانهای خنک آسای تابستانه
اینجا همه گل است و لذت
اما، خار هم هست
دراکولا هم هست
ومهربانی ، که نیست
کمی تامل
اگر آبی بووود ، سبز بووود ، باران بووود، گل بووود و مهربانی هم بود
که دیگرگیلان نبود،بهشت بود
وبرای توجیه این تضاد تآثر آمیز در ذهنم جستجو کردم ، به دریای کلام همدیاری ام (حافظ) رسیدم
آنجا در آن مصرع که میفرماید" فکر معقول بفرما ، گل بی خار کجاست ؟
93/7/14 رشت
سه شنبه 15 مهر 1393 - 5:31:50 PM