زرد و نیلی و بنفش  سبز ابی و کبود

با بنفشه ها نشسته ام   سال های سال صبح های زود

در کنار چشمه صحر. سر نهاده روی شانه های یکدگر

گیسوان خیسشان به دست باد  چهره ها  نهفته در پناه سایه های شب

رنگ ها شکفته در زلال عطر های گرم

میتراود از سکوت دلپذیرشان بهترین ترانه. بهترین سرود

مخمل نگاه این بنفشه ها میبرد مرا سبک تر از نسیم

از بنفشه زار باغچه تا بنفشه زار چشم تو که رسته در کنار هم

زردو نیلی و بنفش سبز ابی و کبود

با همان سکوت شرمگین با همان ترانه ها و عطر ها

بهترین هر چه بود و هست. بهترین هر چه هستو بود

در بنفشه زار چشم تو من زه بهترین بهشت ها گذشته ام

 من به بهترین بهار ها رسیده ام . ای غم تو همزبان بهترین دقایق من

لحظه های هستی من از تو پر شده است

 اه اه در تمام روز در تمام شب در تمام هفته در تمام ماه

بر فضای خانه کوچه راه در هوا زمین درخت سبزه اب

در خطوط در هم کتاب. در دیار نیلگون خواب

ای جدایی تو بهترین بهانه گریستن. بی تو من به اوج حسرتی نگفتنی رسیده ام

ای نوازش تو بهترین امید زیستن . در کنار تو من زه اوج لذتی نگفتنی گذشته ام

در بنفشه زار چشم تو برگ های زرد و نیلی و بنفش . عطر های سبز و ابی و کبود

نغمه های ناشنیده ساز میکنن. بهتر از تمام نغمه ها و ساز ها

 روی مخمل لطیف گونه هات غنچه های رنگ رنگ ناز برگ های تازه تازه باز میکنن

بهتر از تمام  رنگ ها و راز ها . خوب خوب نازنین من نام تو مرا همیشه مست میکند

بهتر از شراب  بهتر از تمام شعر های ناب

نام تو گرچه بهترین سرود زندگیست

من تو را به خلوت خدایی خیال خود

بهترین بهترین من خطاب میکنم

بهترین بهترین من