چشمانتcheshmanat

نميدانم چرا عادت داريم آبي آسمان را رها کنيم و جذب آبي کوچک چشماني شويم که عمقي ندارد با آنکه ميدانيم روزي بسته خواهد شد
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
با تو این منم
و با تو سرشارم از هر چه زیباییست.
پناهم باش تا سنگینی غربت از شانه هایم فرو ریزد
و ملال تنهایی از چشم هایم
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
به جای این همه نسخه،
خودت را برایم بپیچ،
طبیبم!!
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
دوست دارم

شب را دوست دارم بخاطر تاريکی....

تاريکی را دوست دارم بخاطر تنهايی...

تنهايی را دوست دارم بخاطر فکر کردن ...

فکر کردن را دوست دارم بخاطر تو...

تو را دوست دارم بخاطر چشمانت...

چشمانت را دوست دارم

بخاطر قطرات اشکی که ميدانم بر سر مزارم خواهی ريخت
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
هرگز فراموش نمی کنم سخنانی را که از چشمان تو شنیدم

می گویند چشمها هرگز دروغ نمی گویند

اما من شیرین ترین دروغ ها را از چشمان تو شنیدم

آن هنگام که می گفتند:دوستت دارم...............
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
بگذار با چشمهاي تو ببينم....
بگذار در نگاه تو ذوب شوم
بگذار در زير باران شانه به شانه ات قدم زنم و تو برايم از ارزوهايت ترانه بسرايي .....
بگذار به قداست عشقمان كوچك شوم وقتي با تو به پرواز شاپركهاي كنار بركه ميخندم.....
بگذار شبها رو به ستاره ها خاطرات شيرينمان را شماره كنيم
بگذارهميشه در ذهنم مثل نگاه اول مهربان و پاك باشي
بگذار نامم چون شاه كليدي بردرگاه قلبت هميشكي باشد ...
بگذار نگاهمان نه به هوس كه به عشق ...آنهم عشقي اسماني در هم گره خورد
بگذار دلم براي تو باشد
بگذار دلت ...حالم را بپرسد
بگذار قلبم براي تو بتپد.....
بگذار آرزوه
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
سکوت مراازصدای تنهائیم بدان
نمی خوانم و نمی گویم چون درونم هیچ بوده
و توآمدی برایم قصه هایی ازعشق سراییدی
و به من قصه باران آموختی
می دانی قصه باران،قصه شستن غم هاست
درون انسانها پرازغم وتنهایی ست
و نگاهم به باران تو افتاد
و ناگهان تمام تنهائی مرافراموش کردم
و به تو میاندیشم
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
مستي شبانه ام
خماري صبحم فزود
جام از عشق سرشار را نوشيدم
بدان اميد كه كاسه جانم لبريز كند
كاسه وجود تهي شد
از نوشاندن ( آخرين جرعه جام تهي )
معشوق كه دوش
از برابر چشمان سر گرم از مستي
رقصان و عريان
پرده از چشمان مي دريد
و شعله هوس به جان آتش مي زد
سحر
بي بوسه اي
ترك بستر كرد
حال
جام تهي ست
و جان سوخته
و چشم ها عريان
(كجاست سمت رسيدن ؟ )...
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------