مجنونتراز مجنون

• شبی مجنون نمازش شکست                             بی وضو در کوچه لیلا نشست                           عشق ان شب مست مستش کرده بود               فارغ از جام الستش کرده بود                           سجده ای زدبرلب درگاه او                                       پر زلیلا شد دل پر اه او                                       گفت یارب از چه خوارم کرده ای                   برصلیب عشق دارم کرده ای                              جام لیلا را به دستم داده ای                              وندر این بازی شکستم داده ای                        نشتر عشقش به جانم می زنی                       دردم از لیلایت انم می زنی                             خسته ام زین عشق دل خونم مکن                     من که مجنونم تو مجنونم مکن                            مرد این بازیچه دیگر نیستم                                  این تو و این لیلای تو من نیستم                         گفت ای دیوانه لیلایت منم                                    در رگ پیدا و پنهانت منم                                     سال ها باجور لیلا ساختی                                  من کنارت بودم و نشناختی                             عشق لیلا در دلت انداختم                                   صد قمار عشق یک جا باختم                         کردمت اواره صحرا نشد                                    گفتم عاقل می شوی اما نشد                       سوختم در حسرت یک یاربت                              غیر لیلا بر نیامد از لبت                                         روز و شب او را صدا کردی ولی                        دیدم امشب بامنی گفتم بلی                         مطمئن بودم به من سر میزنی                             در حریم خانه ام در میزنی                                   حال این لیلا که خوارت کرده بود                       درس عشقش بیقرارت کرده بود                         مرد راهش باش تا شاهت کنم                            صد چو لیلا کشته در راهت کنم                             در ره لیلی چه خطرها باید دید