دستهایم برایت خالی بود. با همان دستان خالی بود که بهترین عشق را به
یادگار گذاشتم تا هرگز مثل آن را نیابی
بارانی ترین شبهای زمین بعد از آن در انتظارم بود ... که گذشت
باز هم از یادت نخواهد رفت. این عشق من است که همیشه از آن سربلند شده ام. عشق من و آرزویم را کسی که مرا آفریده می داند
من در انتظار لحظه آرامش، لحظه شماری می کنم. هر روز عشقم بزرگتر می شود
ای که بعد از همه به تو باز می گردم خدای من دوستت دارم. و می بوسمت
موفق باشی
کی اشکاتو پاک میکنه شبا که غصه داری
دست رو موهات کی میکشه وقتی منو نداری
شونه کی مرهم هقهقت میشه دوباره
ازکی بهونه میگیری شبای بی ستاره
برگریزونای پاییزکی چشمبرات نشسته
ازجلوپات جمع میکنه برگای زردوخسته
کی منتظر میمونه حتی شبای یلدا
که خنده رو لبات بیاد شب برسه به فردا
سلام منم دلم گرفته بود با خوندن بلاگت یاد این ترانه افتادم امیدوارم خوشت بیاد
حق نشر ©1405- 1382 گوهردشت (اولین شبکه اجتماعی ایران - گگلی) — تمامی حقوق محفوظ است
طراحی و مهندسیشده توسط دکتر محمد حجاریان
تمامی معماری پلتفرم، توسعه نرمافزار، برنامهنویسی، طراحی گرافیکی، الگوریتمهای نوآورانه این سامانه، بهطور کامل و انحصاری توسط دکتر محمد حجاریان طراحی، توسعه و مهندسی شدهاند
گوهردشت — شبکه اجتماعی برای دوستیابی، مکالمه واقعی، همدم یابی هوش مصنوعی و ارتباط انسانی پایدار.