شب یلدای عشق

شبی که تصویری رویایی داشت ، مهتابی و عاشقانه داشت. مهتاب آن شب محفل دو عاشق را روشن و نورانی کرده بود. ستاره ها با شور و شوق خاصی می در خشیدند. شبی که هم ستاره بود در آسمان و هم مهتاب! آغاز عشق در شب بلند دلهایشان بود… شبی که تا صبح حرفهای عاشقانه و درد و دل بین دو عاشق بود… شبی که رنگ تنهایی محو شده بود و رنگ عشق و دوستی و محبت نمایان بود… هنوز تا سحرگاه عشق مانده بود ، آرزوی دو عاشق این بود که هیچ گاه این شب بلند پایانی نداشته باشد ، آرزو داشتند شبی پایان نیافتنی باشد… دل های هر دویشان شبی بلند را در پیش داشتند … دلهایشان تا صبح با هم است و درد و دل می کنند… چه شب زیبایی و چه سحرگاه پر خاطره ای بود… لحظه ای گرم و از صفا و صمیمیت بود!… لحظه ای که سحرگاهش در دل عاشقان پر از محبت بود.. دلهای دو عاشق شب بلندی را در پیش داشتند ، شبی که تنها محبت بود و دلداری! شبی که در اعماق دلهایشان تنها محبت دیده می شد… دلهایشان انتظار آغاز شب یلدا را میکشیدند تا هر چه می خواستند درد و دل کنند… شبی که تنها آواز دلنشین عاشقی شنیده می شد… کاش این شب بلند و زیبا و فراموش نشدنی دوباره فرا رسد…