dar2 del ba khoda

خداوندا اگر روزی از عرشت به زیر آیی و لباس فقر بپوشی و برای لقمه نانی غرورت را به پای نامردان بشکنی زمین و آسمانت را کفر میگویی٬ نمیگویی؟ خداوندا اگر در روز گرماگیر تابستانی تن خسته خویش را بر سایه دیواری به خاک بسپاری اندکی آنطرف تر کاخ های مرمرین بینی زمین و آسمانت را کفر می گویی٬ نمی گویی؟!!

خداوندا اگر با مردم آمیزی شتابان در پی روزی ز پیشانی عرق ریزی شب آزرده و دل خسته تهی دست و زبان بسته بسوی خانه باز آیی زمین و آسمانت را کفر می گویی٬ نمی گویی؟

خداوندا اگر با مردم آمیزی شتابان در پی روزی ز پیشانی عرق ریزی شب آزرده و دل خسته تهی دست و زبان بسته بسوی خانه باز آیی زمین و آسمانت را کفر می گویی٬ نمی گویی؟

خدایا ! خالقا ! بس کن جنایت را بس کن تو ظلمت را تو در قرآن جاویدت هزاران وعده دادی تو خود گفتی که نا مردمان بهشت را نمیبینند ولی من با دو چشم خویشتن دیدم که نا مردمان ز خون پاک مردانت هزاران کاخ میسازند

خدایا ! خالقا ! بس کن جنایت را بس کن تو ظلمت را تو در قرآن جاویدت هزاران وعده دادی تو خود گفتی که نا مردمان بهشت را نمیبینند ولی من با دو چشم خویشتن دیدم که نا مردمان ز خون پاک مردانت هزاران کاخ میسازند 

خدایا ! خالقا ! بس کن جنایت را بس کن تو ظلمت را تو خود گفتی اگر اهرمن شهوت بر انسان حکم فرماید تو او را با صلیب عصیانت مصلوب خواهی کرد ولی من با دو چشم خویشتن دیدم پدر با نورسته خویش گرم میگیرد برادر شبانگاهان مستانه از آغوش خواهر کام میگیرد نگاه شهوت انگیز پسر دزدانه بر اندام مادر می لرزد قدم ها در بستر فحشا می لغزد

شبی در حال مستی تكیه بر جای خدا كردم  �  �  در آن یك شب خدایا من عجایب كارها كردم  �  �  جهان را روی هم كوبیدم از نو ساختم گیتی  �  �  ز خاك عالم كهنه جهانی نو بنا كردم  �  �  كشیدم بر زمین از عرش، دنیادار سابق را  �  �  سخن واضح تر و بهتر بگویم كودتا كردم  �  �  خدا را بنده ی خود كرده خود گشتم خدای او

خدایی با تسلط هم به ارض و هم سما كردم  �  �  میان آب شستم سهر به سهر برنامه پیشین  هر آن چیزی كه از اول بود نابود و فنا كردم  �  �  �  نمودم هم بهشت و هم جهنم هردو را معدوم  �  �  كشیدم پیش نقد و نسیه، بازی را رها كردم  �  �  نمازو روزه را تعطیل كردم، كعبه را بستم  �  �  وثاق بندگی را از ریاكاری جدا كردم

امام و قطب و پیغمبر نكردم در جهان منصوب  �  �  خدایی بر زمین و بر زمان بی كدخدا كردم  �  �  نكردم خلق ، ملا و فقید و زاهد و صوفی  �  �  نه تعیین بهر مردم مقتدا و پیشوا كردم  �  �  شدم خود عهده دار پیشوایی در همه عالم  �  �  به تیپا پیشوایان را به دور از پیش پا كردم  �  �  بدون اسقف و پاپ و كشیش و مفتی اعظم  �  �  خلایق را به امر حق شناسی آشنا كردم

  �  �  نه آوردم به دنیا روضه خوان و مرشد و رمال  �

نمودم خلق را آسوده از شر ریاكاران  �  �  به قدرت در جهان خلع ید از اهل ریا كردم  �  �  ندادم فرصت مردم فریبی بر عباپوشان  �  �  نخواهم گفت آن كاری كه با اهل ریا كردم  �  �  به جای مردم نادان نمودم خلق گاو و خر  �  �  میان خلق آنان را پی خدمت رها كردم

مقدر داشتم خالی ز منت، رزق مردم را  �  �  نه شرطی در نماز و روزه و ذكر و دعا كردم  �  �  نكردم پشت سر هم بندگان لخت و عور ایجاد  �  �  به مشتی بندگان آْبرومند اكتفا كردم  �  �  هر آنكس را كه میدانستم از اول بود فاسد  �  �  نكردم خلق و عالم را بری از هر جفا كردم