او غایب است ،نه چون اینجا نیست،چون کسی اینجا نیست...
اوغایب است ،نه چون اینجا نیست،چون جز او نیست....
اوغایب است نه چون اینجانیست چون همه جاست...
اوغایب است ،از فرط حضور..
اصلا
او غایب است، چون غایب نیست..
پس از چیست که نه غایبش میدانیم ،نه حاضرش میبینیم؟
آی رفیق!
خطای ما کدام بود آیا؟
شاید،
خطای ما این بود که فریب قواعد دستور زبانمان را خوردیم..
خطای ما این بود که پنداشتیم او همان سوم شخص غایب است ومن،اول شخص حاضر..
خطای ما این بود که ندانستیم او،او نیست..
خطای ما این بودکه گمان بردیم غایب را نمی توان مخاطب داشت..
خطای ما این بود که اورا تو نخواندیم..
خطای ما این بود که نوشتیم او،ولی نخواندیم تو..
خطای ما این بود که باور نکردیم از خطای ما می گذرد
پس
بنویس:او.. بخوان:تو...
ویادت باشد، جز اونیست. نه من ،نه تو...
حق نشر ©1405- 1382 گوهردشت (اولین شبکه اجتماعی ایران - گگلی) — تمامی حقوق محفوظ است
طراحی و مهندسیشده توسط دکتر محمد حجاریان
تمامی معماری پلتفرم، توسعه نرمافزار، برنامهنویسی، طراحی گرافیکی، الگوریتمهای نوآورانه این سامانه، بهطور کامل و انحصاری توسط دکتر محمد حجاریان طراحی، توسعه و مهندسی شدهاند
گوهردشت — شبکه اجتماعی برای دوستیابی، مکالمه واقعی، همدم یابی هوش مصنوعی و ارتباط انسانی پایدار.