"عزيز!

عشق. مسافري در مسافرخانه مي ايستد.

شبي را در آنجا مي گذراند، غذايش را مي خورد و تا چنين مي كند،

بارديگر وسايلش را مي بندد و به سفر ادامه مي دهد.

ولي آن ميزبان ، او جايي براي رفتن ندارد.

كسي كه نمي ماند ميهمان و كسي كه مي ماند، ميزبان است.

حالا تو كيستي؟ ميهمان يا ميزبان؟

مراقبه كن. نياز به هيچ پرسشي نيست. در عوض، درك كن.

زيرا تمام پاسخ ها مال ميهمان است و فقط ادراك به ميزبان تعلق دارد. ولي مرا باور نكن.

شايد من فقط تو را فريب مي دهم. به درون برو و خودت درياب."

دست رو دلم نزار...

میسوزی....

رو دلم مونده...!!!

مـن عاشقـــانـــه هایــم را

آرزو دارم سالی که پیش رو داری

آغاز روزهایی با شد Ú©Ù‡ آرزو داری 

ممنون آقا فرامرز بابت نظراتتون.سپاسگزارم.

ممنون تینا خانم