دیگر تنهایی ازارم نمی دهد
تنهایی ام راهم شکر میکنم
انقدر که به هیچ قیمتی حاضر نیستم کسی به زندگی شیشه ای ام نزدیک شود
من ان طرف بلور شیشه ای نشسته ام
به هیاهوی زندگی نگاه میکنم
و می خندم به این مردم....چه درگیرند با خودشان!
باورکن اگر از آن ها بپرسی حتی نمی دانند با خودشان هم چند چنداند!!!
تنهایی نعمت است
خارج از هیاهوی همه شهر و مردمانش...