صدایم کن صدای تو ترانه ســــــــــت حضورت یک طنین عاشقانســـــت
اگر چه شعر من بیتی شکـــستست ولی این هم برایم یک بهانه ســـــت
صدایم کـــــن درین آشــــــــفته بازار مگر پیدا کنم خود را خــــــــود ازمن
مگر با یک نســـــــــــــیم صبحگاهی شــــوم آزاد از زنجـــــــــــیر این تن
بخوان نام مرا در این شــــــــب گنگ که تا قفل سکوتم بشکند بـــــــــاز
که من هم با صدای مهـــــــــــربانت بخوانم شـــــــــعری از دیوان پرواز
بزن بر چنگ دل امشـــب چو مجنون مگر حسی چو لیلـــــــی من بیابم
منی که در تمـــــــــــــــام سالهایم به جز یک قطره اشـک چیزی ندارم