چه بگویم
گاهی دلم از خودم میگیرد
با خود نجوا میکنم .
گاهی فریادی از سر درد میکشم تا فرو نشانم بغضی خفته را
......
گاهی از خود میرنجم و بر حال دل نگران
من وهزاران سوال بی جواب
در کوچه باغهای دل
......
خسته و آرام. در پی جوابی که در پس دلتنگی ها و در خم تاریک کوچه
هر دم در تاریکی گم میشود .
و من چون کودکی . بارها از پیش روان
.......
دستی نیست دستم گیرد
دستها همه در خود گره خورده اند و توان یاریشان نیست
حتی قلبها دیگر درد را نمیفهمند
.......
تنها خود را میشناسند
واژه های گم شده این عصر ..
باعث انسانیت انسان
همه بی رنگ . در کنجی غبار گرفته
......
در راهی میرویم به نا کجا آباد
بی اندیشه و بی وهم فردا
فارغ از خود . در مسیر تندابی هولناک
......
نوروزمان کی میرسد از راه ؟؟
روزی نو . اندیشه ای نو . باوری نو
غبار نشسته بر جان را بشوییم
و جانمان را رها کنیم از زنگار بی دردی
......
این جبر زمان است
روزی باید چشم باز کنیم
روزی باید ببینیم و بیندیشیم
هیچ قومی تا ابد درجهل خود نمیماند
.......
آری
عاقبت
روزی نو خواهد آمد
خيلي زيبا بود
واقعا كاش روزي نوروزمان بيايد !!
روزي كه خيلي دور نباشه
حق نشر ©1405- 1382 گوهردشت (اولین شبکه اجتماعی ایران - گگلی) — تمامی حقوق محفوظ است
طراحی و مهندسیشده توسط دکتر محمد حجاریان
تمامی معماری پلتفرم، توسعه نرمافزار، برنامهنویسی، طراحی گرافیکی، الگوریتمهای نوآورانه این سامانه، بهطور کامل و انحصاری توسط دکتر محمد حجاریان طراحی، توسعه و مهندسی شدهاند
گوهردشت — شبکه اجتماعی برای دوستیابی، مکالمه واقعی، همدم یابی هوش مصنوعی و ارتباط انسانی پایدار.