ای بابا مثل اینکه قدم ما سبک بود ، داشمون رفت مرخصی

 پوریا داش ، شاید کاری از دست من برنیاد ولی همیشه چشم امیدمو از تو نمیگردونم چون نشون دادی که اینکاره ای

خوبه باز داش بهنام هست

دروود بر بهنام

به شتر گفتن چرا شاشت پسه ؟ گفت چیم مثل همه کسه

بهنام  جون دیگه نباید درباره نداشته هامون صحبت کنیم , بیاییم ببینیم چی داریم

من هم گفته داریوش را تایید میکنم , زمینه فراهم نیست

خوشحالم که هستی , پاینده باشی

ای جانم سالار

سالار ما تا حالا از مدیران و مسئولین به جز خدمت چیزی ندیدیم شما مگه دیدی خدای نکرده؟

نوکرتم بامرام 

داداش من چاکرتم

ببخشید من اشتباه کردم ایشون پس اوشون نبودن طفلک بمیرم اون حقوق بخور و نمیر یه کلبه خرابه ای خدا لعنت کنه هر چی ادم پول پرسته 

سالار خیلی مخلصیم

اقا این پولها اگه خرج نشه پس جناب رویانیان محبوبیت کذایی شونو از کجا کسب کنه وقتی یه مدیر نظامی میشه ورزشی الفاتحه

بهنام جان....محتوای هنر رو تو هر عرصه ای سفارش و ذائقه مردم و طرز تفکرشون تو اون برهه زمانی تعیین میکنه

تو عصری که حضرات با تمام قوا سعی در پاک کردن هویت این مردم دارن و با همه ابزارشون کمر به پوچ شدن این ملت بستن و برآیندش هم چیزی جز مردمی که میبینیم و میشنویمشون نیست چه انتظاری از سینما و سینما گر میشه داشت

وقتی نویسنده محدود میشه به موضوعات خاص...کارگردان محدود میشه به ساختن فیلم نامه های خاص....تهیه کننده مادر مرده از ترس نابود نشدن سرمایه ناچار میشه به سرمایه گذاری رو پروژه های خاص...بازیگر هم که البته معیشتش مثل همه مردم تو اولویته چاره ای جز بازی تو همین فیلمهای آبدوخیاری نداره.

گیر ما مردمیم.....ذائقه و سلیقه مردمه....نسل متفاوت با نسل امروز به تدریج تا اواخر دهه هشتاد از بین رفت....تک و توک موندن که بیضایی... حاتمی کیا..کیارستمی...کیمیایی وووو رو با همه وجود فریاد میزنن....و فریادشون تو حنجره خفه میشه....