عشق بدون قید و شرط

داستانی را که میخواهم برایتان نقل کنم درباره  سربازی است که پس از جنگ ویتنام میخواست به خانه ی خود بازگردد.سرباز قبل از این که به خانه برسد٬از نیویورک با پدر و مادرش تماس گرفت و گفت:پدر و مادر عزیزم جنگ تمام شده ومن می خواهم به خانه باز گردم٬ولی خواهشی از شما دارم رفیقی دارم که می خواهم او را با خود به خانه بیاورم .

پدر و مادر او در پاسخ گفتند:ما با کمال میل مشتاقیم که او را ببینیم.پسر ادامه داد:ولی موضوعی است که باید در مورد او بدانید٬او در جنگ به شدت آسیب دیده و در اثر برخورد به مین یک دست و یک پای خود را از دست داده است و جایی برای رفتن ندارد و من می خواهم که اجازه دهید تا او با ما زندگی کند.

پدر گفت:پسر عزیزم متاسفیم که این مشکل برای دوست تو به وجود آمده است.ما کمک میکنیم تا او جایی برای زندگی در شهر پیدا کند.پسرر گفت:نه من میخواهم که او در منزل ما زندگی کند.آنها در جواب گفتند:نه فردی با این مشخصات باعث دردسر ما خواهد بود.ما فقط مسئول زندگی خودمان هستیم و اجازه نمی دهیم او آرامش زندگی ما را بر هم بزند.بهتر است به خانه باز گردی و او را فراموش کنی.

در این هنگام پسر با ناراحتی تلفن را قطع کرد و پدر و مادر او دیگر چیزی نشنیدند.چند روز بعد پلیس نیویورک به خانواده پسر اطلاع داد که فرزندشان در سانحه ی سقوط از یک ساختمان بلند جان باخته و آنها مشکوک به خودکشی هستند.پدر و مادر او آشفته و سراسیمه به طرف نیویورک پرواز کردند و برای شناسایی جسد پسرشان به پزشکی قانونی مراجعه کردند.با دیدن جسد قلب پدر و مادر از حزکت ایستاد پسر آنها یک دست و پا داشت!