تنهاي مختص ذات خدايست كه از هر لحاظ دانا وتواناست وبي نياز از غير است حاضر در هر لحظه نيازوانسان نيازمند حضورش درهر زمان وانسان از ذات اوست ولي نقص در ذات وجودش تنهايي را برايش مقدور وميسرنميكند
نقص درجسم آدم باعث سقوط آدمي ايست ولي درستي راه اين نقص راميپوشاند و اورا به خالقش نزديكتر ميكند
اين نقص باعث شعور وخلاقيت در وجودش شده كه جداي از ساير موجودات گشته با تفكر ...وبازهم تفكر
تفكر در تنهايي درتنهايي ودر تنهايي