شاپور وتنبیه عربان متجاوز

                                             شاپوردوم وتنبیه عربهای متجاوز

در دوره ای از سلسله ساسانیان گاهٱ عربهای عربستان در فصل برداشت محصول به روستاههای ایران که نزدیک مرز عربستان بود حمله می کردندو با کشتن کشاورزان و روستائیان، روستاهها را غارت می کردن و محصول آنها را برمی داشتند وبا خود می بردند. در زمان پادشاهی شاپور دوم این حملات شدت گرفت. شاپورپسر خود را مامورسرکوب عربان متجاوز کرد.پسر شاپور با پانصد ارابه جنگی و سواره نظام بسوی مرز ایران و عربستان حرکت کرد. او وسپاهیانش مدتها منتظر ورود عربان شدند.گشتیهای او خبر دادند که عربان دارند می آیند لذا سپاهیان ایرانی پشت تپه ها پنهان شدند زیرا پسر شاپور به آنها گفته بود که نباید عربان از وجود ما باخبرشوند وگرنه با اسبهای عربی تیزروشان فرار می کنند. زمانیکه عربها رسیدند و وارد کمین ایرانیها شدند، ابتدا ارابه ها از پشت تپه ها بیرون آمدند وعربهای متجاوز را محاصره کردند ارابه های ایرانی مدام گرداگرد عربان می چرخیدند و نمی گذاشتند آنها فرار کنند.سواره نظام ایران نیز مواظب آنهابودند بعداز کشته شدن تعدادی از عربهایی که می خواستند فرار کنند  ایرانیها باقی آنها را دستگیر کردند وبه پایتخت  نزد شاپور آوردند. شاپورجوانی خوش سیما با شانه هایی فراخ ،کمر باریک وکلا جوانی خوش تیپ بود. فرمانده عربهای متجاوز مردی بلند قد سیاه سوخته با صورتی آبله داربود و چشمانی لوچ داشت. شاپور از فرمانده عربان پرسید : چرا به روستاههای ایران حمله می کنید؟ فرمانده عربان جواب داد به خاطر آنکه گندم ومحصولات کشاورزی را با خود ببریم.شاپور از او پرسید : چرا خودتان کشاورزی نمی کنید ؟ او پاسخ داد زمینهای ما لم یزرع است شاپور گفت : خوب محصول را که برمیدارید و با خود می برید چرا زنها وبجه ها را می کشید و خانه ها را به آتش می کشید؟ . فرمانده عرب تعجب کرد و گفت این چه حرفی است که شما می گویید ما باید آنها را بکشیم.شاپور گفت آنها که با شما نجنگیدن و مزاحم شما نیز نبودند  کشتار زن و بچه وپیرمردان چه نفعی بحال شما دارد؟ مرد عرب جواب داد این رسم ماعربهاست که به هرجا که حمله می کنیم پیر زنان و پیر مردان و بچه ها را نیز می کشیم. پادشاه ایران از فرمانده عرب پرسید ازاینکه به روستاههای ما تجاوز کردید پشیمان نیستید؟ فرمانده عرب پاسخ داد : خیر پشیمان نیستیم. شاپور گفت این قوم خیلی وحشی هستند و بویی از تمدن نبردند لذا دستور داد  دو کتف همه عربهای متجاوز را با طناب بستند و آنها را به دروازه ها و دیگر بلندیهای شهر آویزان کردند وبعد ازمدتی از گرسنکی مردند و گوشت آنها خوراک کرکسها و لاشخورها گردید. خبر این مجازات به عربستان رسید و درس عبرتی برای عربهای سوسمار خور شد که تا سالیان زیادی جرات نمی کردند به روستاههای ایران حمله کنند. عربان نام شاپور دوم را ذولاکتاف (دوکتف) گذاشتند.