یه کاری کن که میتونی یه خونه شو تو ویرونی

از این بیشتر نپرس از عشق، نمیدونم، نمیدونی

تو این تقویم دلمرده،کسی اشکاشو نشمرده

کجا دیدی که تنهایی، غماشو با خودش برده ؟...

پ.ن:امشب شب یلداس.اولین شب یلدایی که با خونواده توی خونه مون دور هم

       نیستیم...

       شب یلدای پارسال تا نزدیک ساعت ۷ غروب تو دانشگاه کلاس کارگاه عمومی

       بودیم.اونم بود هی میگفت چکش رو بده خودم بکوبمش ولی من اذیتش

       می کردمو اونم ازون قهرهای بامزه میکردو لجبازی...

       چقدر قشنگ بود حیف که گذشت...

       دیوونه این هم بگذرد...

       امشب از رو پل میدون اقبال رد شدم پسرکی فقیر بود که در آن تاریکی وزن

       میکرد فقط ۲۰۰ تومان!!!  قلبم به درد اومدو اشک تو چشام حلقه زد.خودمو وزن

       کردم شده بودم ۶۰ کیلو!!! هرکی اینو میخونه یجور فکر میکنه و شاید بگه با

       گفتن این حرف پاداشی نمیگیرم از خدا ولی من بی منت بجای ۲۰۰ تومان

       ۵۰۰ تومان دادم!!!

       به خاطره خدا نبود به خاطره این بود که اون طفل معصوم رو کمک کنم.کمکی

       هم که نبود اما دل خودم آرومه حداقل.هرکی میخواد هرجور فکر کنه.خدا اون

       بالاست...

       منم از خاکم میتونم اشتباه کرده باشم...

       خدایا نگاهم کن . امشب نجوای دلم رو بشنو و دعام رو برآورده کن...

       خدایا فقط تو مادرو پدر عزیزم رو دارم...

       خدایا مثله همه منو تنهام نذار...

       ای خدا...