ازدواج موقت و حالت اضطراري

پرسش : در اسلام ، اصل بر ازدواج دائم است و اگر نياز جامعه با آن رفع نشد بايد ازدواج موقت مطرح شود وگرنه خير.

ازدواج موقت يک موضوعي است براي حالت هاي اضطراري و ناچاري نه که برنامه اصلي قرار گيرد.

پاسخ : کدام «اصل» ؟!!! اين اصل را از کجا آورده ايد ؟

اينکه متعه را مقيد به «ناچاري» کنيم از خيالات مضحک افراد سليقه پرست است که بهره اي از دين شناسي ندارند در حاليکه در هيچ جايي از متون معتبر ديني (قرآن و روايات موثق) اشاره نشده که ازدواج موقت براي حالت هاي اضطراري است برعکس تأکيد شده که ازدواج موقت در همه موارد ترويج شود. در روايات متعدد تأکيد بر متعه شده حتي براي کسي که هيچ نيازي ندارد.

تشريع متعه تحت عنوان رفع نياز مقطعي نبوده که بگوييم با رفع نياز ، متعه هم حذف شود.

نکاح موقت در عرض نکاح دائم است نه در طول آن!

جالب اينجاست که اهل سنت ، براي توجيه بدعت عمر (در تحريم متعه) دقيقا همين توجيه را مي کنند (که بنا به ضرورت حلال شده در یک مقطع خاص) و مي گويند تا غزوه خيبر بنا به ضرورت حلال بود و در اين غزوه يا بعد از آن حرام شد. (تفسير القرطبي ج5 ص130)

خب البته طبيعي است اگر يک عده شيعه نماي بدعت گذار که قلبشان براي عمر مي تپد ، در وبلاگ خود همين استدلالها را در باب متعه ذکر کنند.

لازم بذکر است که اشکالات فوق به متعه را نه افراد بيسواد و نه فقط برخي اساتيد دانشگاه ها ، بلکه برخي روحانيون ناآگاه دفتر پاسخ به مسائل شرعي نيز تکرار مي کنند.