متعه (ازدواج موقت) وبزرگان دین

پرسش : اگر اصل بر ازدواج دائم نبود بزرگان دين ما خودشون ديگه دنبال ازدواج دائم نمي رفتن و همه ازدواج موقت مي كردن و در موارد ضرور ازدواج دائم! تشويق ها نيز در جهت ازدواج دائم است!

پاسخ :

1- به صرف نديدن عملي از معصوم ، نمي توان حکم خاصي به اين شکل احراز کرد. (که اين مطلب در علم اصول مطرح ميشه)

2- در مقابل رواياتي که مي گويند پيامبر(ص) و ائمه(ع) متعه داشته اند چه مي گوييد ؟ مثلا روايت شده که حضرت علي(ع) در کوفه، زني از بني نهشل را متعه کردند (وسائل الشیعة ج21 ص10)

3- مگر همه حرکات و سکنات معصومين(ع) به صورت گزارش لحظه به لحظه به دست ما رسيده است ؟ ما از کجا بگوييم که آن بزرگواران متعه نداشته اند يا کم و در موارد خاص بوده ؟

شما تصور کنيد يک عملي در مذهب اهل تسنن حرام مؤکد بوده و حاکمان سني براي آن مجازات سنگسار قرار داده اند از طرفي بزرگان دين ما مداما در گرفتاري هاي اجتماعي و فشارهاي سياسي بوده اند و تحت نظر عوامل حکومت هاي فاسد زندگي مي کرده اند چه توقعي مي رود که آنها متعه فراوان کرده باشند و اخبار و اطلاعات آن را هم جار زده باشند؟!! مهم اين است که همين ائمه بزرگوار (ع) بارها به ما امر اکيد به متعه کرده اند و همين امر آنان براي بنده مطيع امر خدا کافي است.

4- در مورد تشويقها نيز بايد گفت : اگر ما به روايات مراجعه کنيم مي بينيم روايات تشويق به ازدواج عمدتاً مطلق هستند و قيدي در آنها نيست که دائم يا موقت بنابراين شامل هر دو نوع نکاح مي شود علاوه بر آن ، دهها روايت داريم که تشويق خاص به ازدواج موقت است ولي روايتي که تشويق خاص ازدواج دائم باشد يافت نمي شود (الّا نادراً)

با اين وصف، کسي که مي گويد ائمه به نکاح دائم، بيشتر توصيه کرده اند يا روايات دائم، بيشتر است و� تخيل خود را به جاي حقيقت گرفته و به دهان نصوص دين گذاشته است!