قسم

قسم

ظاهراً این قطعه از زنده یاد مهدی سهیلی میباشد

قسم

به لبت، به گیسوانت

به کمان ابروانت، به فسون دیدگانت

                                    که تو را ز جان پرستم

به قشنگی لبانت، به سپیدی دهانت، به دو چشمان قشنگت، به نوای تار و چنگت، به جمال و آب و رنگت،

به دو گونه قشنگت، به دو چشمان سیاهت، به دل سخت چو سنگت

                          که تو را ز جان پرستم

به قطار کاروانها، به امید ساربانها، به عروس آسمانها،

به خدای کس ندیده، به قشنگی دو دیده،

به دو آهوی رمیده، به عقاب خوش پریده، به غمی که نورسیده

                     که تو را ز جان پرستم

به بهار و فصل مستی، به حیات و روح و هستی، به بلندی و به پستی،

به زمینی که نشستی، به خدایی که پرستی، به امیدی که تو هستی

                                    که تو را ز جان پرستم

به جوانیم به قلبم، به خدای جسم و روحم

به خدای آسمانها، به تمام کهکشانها

به ستارگان روشن، به کناره های دریا

به نگاه پرشکوهت، به قدوم خاک پایت

به کبودی افقها، به سپیدی سپیده

                                    که تو را ز جان پرستم

به لبان سرخ و مرطوب، به خروش موج دریا

به شکوه کوه الوند، به چمن، به دشت و جلگه

به شب زفاف و مستی، به تمام عشق و هستی

به تمام آرزوها، به تمام خاک دنیا

                                    که تو را ز جان پرستم

به خدا دگر نخندم، به خدا دگر ننالم

تویی آخرین نگاهم، تویی آخرین بهارم

                                    که تویی بهار عمرم

                     که تو را ز جان پرستم