من چه ام؟در ميان لجن كرمي هستم،چه ميخواهم؟به دنبال حقيقتم؟در دنياي ما و در زمان ما؟
فرسودگي و نابودي اجتناب ناپذير است.
با گذشت سالها بر ما ناگهان شبي مرگ به پنجره انگشت ميزند،صبحي به آئينه نگاه ميكنيم و زنگهاي فرسودگي و نابودي به صدا در مي آيند،واي به حال آدمي كه نخواهد دنيايي كه اورا ترك كرده،ترك كند.