قصه درد

به کسی دل بستم آرزوهایم امیدهایم در او خلا صه شد ولی او بی اعتنا تر از هر کس بود برایش گفتم از ناگفته ها از راز ها از همه چیز زندگی و او......دلتنگی امانم را بریده بود برایش خداحافظی ها فرستادم و او مرا متهم به رفتن کرد غافل از اینکه خداحافظی یعنی نرو برگرد یعنی کجایی عشق من این منم نیازمند چشمان عسلی ات دستان گرمت واو سنگ بود و سنگ برگشتم بدون خواستن او و اینبار او دیگر نمی خواست مرا.هرچه بود و نبود به او گفتم ساده وار و بی ریا واومرا متهم به خیانت کرد و اینکه این همه مدت کجا بودم و من به او نگفتم این همه مدت کجا بودی این همه مدت من بودم و گفتاری از او و همه بار زندگی حالم را پرسیدی وقتی گریه ها سر دادم کجا بودی و اکنون این منم ساده وار و خیال پرداز که هنوز خیال او از ذهنم نرفته است و او مرا مانند گرگ می پندارد پروانه ای بودم که پیله ام را دورها دور خانه اش و شمع وجودش بسته بودم و او مرا به پیله کردن متهم کرد شب و روز در همه جا جستجویش می کردم و او بود که مرا آواره خیابانها نامید برایش از عشق از مهر از محبت سخنها راندم و او مرا دروغگویی ماهر نامیدوگریه هایم بی تابیهایم را ساختگی و اینک این منم با کوله باری از غم از سادگی از رنجها ولی این سادگی را به دنیایی نمی فروشم می دانی چیست تنها مشکل من و تو در این است که من عاشق بودم و تو در بند عشق دیگری من در تو کور بودم و تو کور دیگری من در آرزوی شنیدن صدای تو بودم و تو صدای دیگری تو مرا محروم کردی تو مرا متهم کردی غافل از اینکه اگر عشق باشد من محروم نخواهم شد مقصر منم که پیله کردم و هر چه بود و نبود گفتم و گفتم مقصر منم که با وجود اینکه نیستی و درآغوش دیگری باز منتظرت هستم ببار باران شاید این بارش آسمانی متهمی مثل مرا پاک و تطهیر نماید خدایا تو شاهدی بر اعمال و رفتار ما  و من باز زمزمه می کنم برقص گویا کسی تورا نمی بیند عاشق شو گویا هرگز کسی دلت را نشکسته است زندگی کن گویا بهشت همین جاست زندگی کوتاهتر از آن است که به خصومت بگذرد و قلب ها گرامی تر از آنند  که بشکنند آنچه از روزگار بدست می آید با قی نمی ماندو آنچه از دست می رود با گریه جبران نمی شود فردا خورشید طلوع خواهد کرد و حتی اگر ما نباشیم