سلام احمد آقا شعر بسیار زیبایی بود ممنونم

ممنون دوستان خوبم باعث افتخارمن هست که دوستانی چون شما دارم

ای زلف تو چون مار و رخ تو چون گنج
بی مار تو بیمارم و بی گنج تو در رنج
از سیلی عشق تو، رخم گشته چو نارنج
دین و دل و عقل و خرد و هوش مرا سنج
بر باد شده در صدد روی تو، هر پنج
هرگز نبود حور، چو روی تو، به رضوان
سروی به نکوئی قدت نیست به بستان
روی تو گل سرخ و خطت سبزه و ریحان
هم قند و نبات و شکر و پسته و مرجان
ریزد ز لب لعل سخنگوی تو، هر پنج
در دست غمت چند زنم ناله و فریاد
باز آی، که عشق تو مرا کند ز بنیاد
هرگز نبود چون قد و بالای تو شمشاد
حور و ملک و آدمی و جنّ و پریزاد
هستند ز خدّام سر کوی تو، هر پنج

با
سلام بر شما خانم خوب و دوست بسيارفهميده

بارون که میزنه این آسمون منو دیوونه میکنه

خون گریه میکنه

هی پا به پای من تو این خیابونا

من گریه میکنم,اون گریه میکنه

سلام

براي رفتن اين شبهاي درد

چه زيبا از سحر؛ از طلوع خورشيدميگويي

گمانم با نقس گرمت وقصه هاي قشنگت

تاول دل ساده ام تا صبح آب ميشود

 Ù…ثل همیشه زیباودلنشین