نغمه هایی از جنس آرامش

هر کسی برای خودش خیابانی دارد؛
کوچه ای?
کافی شاپی...
و شاید عطری
که بعد از سال ها
خاطراتش، گلویش را چنگ می زند...

دلـت را بتـکان

غصه هایت که ریخت، تو هم، همه را فراموش کن

دلت را بتکان

اشتباهایت وقتی افتاد روی زمین

بگذار همانجا بماند

فقط از لا به لای اشتباه هایت

یک تجربه را بیرون بکش

قاب کن و بزن به دیوار دلت...

دلت را محکم تر اگر بتکانی

تمام کینه هایت هم می ریزد

و تمام آن غم های بزرگ

و همه حسرت ها و آرزوهایت

باز هم محکم تر از قبل، دلت را بتکان

تا این بار همه آن عشق های بچه گانه هم بیفتد

حالا آرام تر، آرام تر بتکان

تا خاطره هایت نیفتد

تلخ یا شیرین، چه تفاوت می کند؟

خاطره، خاطره است

باید باشد، باید بماند

کافی ست؟

نه، هنوز دلت خاک دارد

یک تکان دیگر بس است

تکاندی؟

دلت را ببین

چقدر تمیز شد

دلت سبک شد؟

حالا این دل، جای "عشق" است

دعوتش کن

این دل مال "عشق" است

همه چیز ریخت از دلت

همه چیز افتاد و حالا

تو ماندی و یک دل

یک دل و یک قاب تجربه

یک قاب تجربه و مشتی خاطره

مشتی خاطره و یک "عشق"

خانه تکانی دلت مبارک

در سال جدی برایت بهترین ها رو آرزو میکنم

وقتی همیشه باشی دیگر تو را نمی بینند!
وقتی غرورت را زیر پا گذاشتی، می گذارند به حساب بی ارزش بودنت
به جای اینکه بیشتر بخواهند تو را زیر پا لهت می کنند
هر چه بیشتر به فکرشان باشی بی تفاوتی شان بیشتر است
هر چه که نزدیکتر می شوی بیشتر فاصله می گیرند؛
و همیشه ی خدا بدهکاری؛
بدهکار...!
گاهی اوقات باید پشت پا بزنی به هر چیزی که هست
باید همه چیز را رها کنی و برای همیشه بروی
ماندن ها، همیشه هم چاره ساز نیستند!
گاهی اوقات فقط باید رفت
بدون هیچ حرفـی
بدون هیچ بغـضی
بدون هیچ اشکی
فقط باید رفت
فقط
بـاید
رفت...

این روزها دلم از همه بیشتر برای خودم تنگ می شود
برای خودی که هنوز رویا می پروراند!
برای خودی که خسته است اما دوام می آورد
این روزها دلم بیشتر برای دلم می سوزد
برای همه خستگی هایش...

گاﻫﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﻧﺒﺨﺸﯿﺪ ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺨﺸﯿﺪﯼ ﻭ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪ،
ﺗﺎ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﺁﺭﺯﻭﯼ ﺑﺨﺸﺶ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﺪ
ﮔﺎﻫﯽ ﻧﺒــــﺎﯾﺪ ﺻﺒﺮ ﮐﺮﺩ
ﺑﺎﯾﺪ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺭﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ که ﺍﮔﺮ ﻣﺎﻧﺪﯼ ﺭﻓﺘﻦ ﺭﺍ ﺑﻠﺪ ﺑﻮﺩﻩ ای
ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺑــﺪ ﺑﻮﺩ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻓرق ﺧﻮﺏ ﺑﻮﺩﻧﺖ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺪ!
ﻭ ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺁﺩم ها ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻥ ﺭﺍ ﻣﺘﺬﮐﺮ ﺷﺪ...
آدم ها ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻧﻤﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ
یک جا، ﺩﺭ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ
ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﯽ ﺭﻭﻧﺪ...

پروانه ها از دور قشنگ ترند
زیبایی افسون کننده ای دارند
مدهوشت می کنند
اما کافیست از نزدیک ببینیشان زیر ذره بین بگیریشان!
چیزی جز یک هیولای زشت و بد ترکیب پشمالو با شاخک های بلند و ترسناک نیست که فقط و فقط بخواهی بزنی بپرد برود!
من هم مثل همین پروانه ها
از دور خوبم
از دور قشنگم
از دور جذب می کنم
کافیست نزدیک شوی...
تو هم می زنی ام
می پرانی ام
حتی لهم می کنی...

به راستی که چقدر شبیه اند به یکدیگر؛
عطرها و آدم ها!
هر کدام با بویی متفاوت؛
گرم
سرد
شیرین
تلخ!
می‌گویند عطر را از فاصله‌ای نسبتاً دور که بزنی بویش ماندگارتر است
راست گفته‌اند!
آدم ها را نیز از دور دوست بداری ماندنی‌ترند!
گویی این روزها نزدیکی لطف ماندن را کم می‌کند...