روزهاي سخت

اين روزا سخت تر از اونه كه باور كني               مگه ميشه با يه خاطره سر كني              تو مي دوني من چيزي نگم بهتره                      تو دنيا كي از ما عاشقتره؟                  يه جوري هق هق زدم صدام زخميه              اين اون دردي كه نمي فهميه             يه دفعه پرپر شد پر پروازمون             گرفته است چقد دل آسمون

آه كه هنوز باورم نميشه كه ديگه نيستي مرتضاي عزيز! ترانه هات بدجوري دلمو مي سوزونه. فكر نمي كردم انقدر برام مهم باشي ونبودنت انقدر دلمو بسوزونه. حيف از تو! هر چند كه بايد باور وقبول كنم كه هميشه اين خوبا ونمونه هان كه زودتر از اين دنياي بي وفا ميرن. تو هم يكي از اون نمونه هاي روزگار بودي كه بايد زود مي رفتي. ولي براي هميشه جاودانه شدي. دعا مي كنم تو اون دنيا به راحتي و آسايش برسي. نه مي تونم فراموشت كنم نه مي تونم ترانه هاتو نشنوم. كاش مي تونستم بيام سر مزارت و از نزديك باهات حرف بزنم و بغضمو بشكنم. هر بار كه به ترانه هات گوش بدم غم نبودنت تو دلم موج مي زنه. نه من عاشق توام ونه تو معشوق من، اين همه آه و ناله وغم و اندوه من براي از دست دادنت فقط به عنوان يك هنرمند با ارزش با يك صداي دلنشينو دوست داشتنيه.

هر بار كه هنرمندي از هر قشر از دستمون ميره من غصه دار ميشم چرا كه اونها گنجها و سرمايه هاي اين ملتند كه تو دلهاي مردم زندگي مي كنند.اونها جايي رو تو اين دنيا پر كردند كه هر كسي نميتونه به جاي اونها بشينه.

حالا ديگه تو رفتي و ما مونديم و ترانه هاي موندگارت. از اين به بعد تو رو فقط با صدات مي تونيم حس كنيم.

بخواب آروم گل بيتا صدات تا آسمونا رفت                              اوني كه اهل موندن بود خودش اينبارو تنها رفت

ديگه دلواپست نيستيم ستاره رو زمين جاش نيست                           شكسته قلبمون اما ستاره درد همراش نيست

لالا لالا يكي بودو هنوزم هست و مي مونه                                        ولي از وقتي كه رفته تمام شهر بارونه 

حالا خيلي كسا عشقو به آوازت بدهكارن                                  چه خوب شد كه خودت ديدي چقدر مردم دوستت دارن

يه صبح تلخ پاييزي دلامون خونه غم شد                                         چون از فهرست كنسرتها صداي(( مرتضي)) كم شد