يكي هست كه هميشه هست

آه كه چه روزاي غم انگيزي! هنوز نتونستم يه دل سير براي مرتضاي عزيز اشك بريزم. همش بغض كردم و يواشكي اشك ريختم. هنوز باورم نميشه كه ديگه نيست. اون روزا كه تازه وارد عرصه ي خوانندگي شده بود اونو هم رديف افرادي مثل: مصطفي فتاحي، خراطها، عبدالمالكي وچندتاي ديگه مي دونستم و به شدت از صداشون وآهنگاشون بدم مي يومد هنوزم از اين سه نفر البته ازآهنگها وصداشون بيزارم. فكر مي كردم مرتضاي عزيز هم صداش شبيه اونهاست وهميشه از آهنگاش فراري بودم تا اينكه تو برنامه ي سال تحويل 93 اومد تلويزيون واونجا بود كه عاشق صداشو آهنگاش شدم وفهميدم حسابش از اونها جداست. متوجه شدم كه بدجوري آهنگاش به دلم ميشينه. اما حيف كه چه زود رفت الان وقتي ترانه هاشو گوش ميدم فكر اينكه ديگه روي اين كره خاكي نيست دلم به درد مياد.

خوش به سعادتت مرتضي جان كه در قلب وذهن ملت جاودان و ماندگار شدي. روحت شاد

همش هوس تو رو داره دلم              ديوونته چاره نداره دلم         به تو دلو بسته دوباره دلم          كه عشق تو كار دلم

نفس نفسم تو رو داد مي زنه        نفس توي سينه صدات مي زنه         نگاه تو مثل جواب منه       كه تعبير خواب منه