تو با خدا باش خدا با توست

در روزگاران دور از زمان ما روزی پادشاهی با وزیر و وزرائ خویش به قصد شکار از قصر بیرون شدند. روستایی را دیدند که در حال شخم زدن زمین کشاورزی می باشد. اما چیزی که پادشاه و همراهان را تعجب وا داشت دیدند هر بار که به انتهای زمین می رسد قبل از بر گشت دوباره در گوش گاوان خویش زمزمه ای میکند .پادشاه از روی کنجکاوی نزد مرد روستایی رفت و علت کار را پرسید . مرد روستایی گفت در گوش گاوان خویش میگوییم تو با خدا باش که خدا با توست . پادشاه از این کار مرد کشاورز بسیار خرسند شدند و آن مرد را همراه خویش به قصر پادشاهی آوردند تا هر روز قبل از شروع کارها نزد پادشاه رود و این کلام را تکرار کند . بعد از گذشت مدت زمانی وزیر اعظم دیدند مقام و احترام و منزلت این مرد روستایی حتی از مقام او نزد پادشاه بالاتر است و کم کم حسادت او باعث گردید تا در فکر انتقام باشد . و بالاخره نقشه ای طرح نمود تا این مرد روستایی قبل از رفتن پیش پادشاه غذای حاوی سیر میل کند و قبلا به پادشاه گفت که این مرد روستایی از شما ناراحت است و تمایل به دیدن چهره مبارکت نیست . وقتی مرد روستایی قصد رفتن نزد پادشاه را کرد دید بوی دهانش آزار دهنده است که از وزیر اعظم کمک خواست . وزیر اعظم گفتن عقب عقب نزد پادشاه برو تا بوی بد دهانت به صورت مبارک پادشاه نخورد . او نیز اینچنین کرد . پادشاه از رفتار این مرد ناراحت شد و برای تنبه او نامه ای به آهنگر دربار نوشت که حامل نامه را در کوره آهنگری به انداز و روی پاکت نامه نوشت به آورنده نامه هدایای شایسته ای بدهند . وقتی مرد کشاورز از اطاق پادشاه بیرون آمدند وزیر اعظم نامه را دیدند و روی پاکت را خواندن از طمع هدایا فوری شخصا رفتن تا نامه را به آهنگر برسانند .وقتی آهنگر متن نامه را دیدن وزیر اعظم را داخل کوره انداخت.فردای آنروز وقتی مرد با خدای کشاورز نزد پادشاه رفتن . او تعجب کرد که چطور زنده است . پادشاه وقتی داستان نامه و وزیر اعظم را شنیدند بیشتر به مرد روستایی علاقه مند شدند و گفتند راستی که تو با خدا باش که خدا با توست