........!!!!!ارزش آدما چقدره

در یک سحرگاه سرد ماه ژانویه، مردی وارد ایستگاه متروی واشینگتن

دی سی شد و شروع به نواختن ویلون کرد.

این مرد در عرض ۴۵ دقیقه، شش قطعه ازبهترین قطعات باخ را

نواخت. از آنجا که شلوغ ترین ساعات صبح بود، هزاران نفر برای

رفتن به سر کارهای‌شان به سمت مترو هجوم آورده بودند.

سه دقیقه گذشته بود که مرد میانسالی متوجه نوازنده شد. از سرعت

قدم‌هایش کاست و چند ثانیه‌ای توقف کرد، بعد با عجله به سمت مقصد

خود براه افتاد.یک دقیقه بعد، ویلون‌زن اولین انعام خود را دریافت کرد.

خانمی بی‌آنکه توقف کند یک اسکناس یک دلاری به درون کاسه‌اش

انداخت و با عجله براه خود ادامه داد.

چند دقیقه بعد، مردی در حالیکه گوش به موسیقی سپرده بود، به دیوار

پشت‌ سر تکیه داد، ولی ناگاهان نگاهی به ساعت خود انداخت و با

عجله از صحنه دور شد،کسی که بیش از همه به ویلون زن توجه نشان

داد، کودک سه ساله‌ای بود که مادرش با عجله و کشان کشان بهمراه می

‌برد. کودک یک لحظه ایستاد و به تماشای ویلون‌زن پرداخت، مادر

محکم تر کشید وکودک در حالیکه همچنان نگاهشبه ویلون ‌زن بود،

بهمراه مادر براه افتاد، این صحنه، توسط چندین کودک دیگرنیز به

همان ترتیب تکرار شد، و والدین‌ شان بلا استثنا برای بردن‌شان به زور

متوسل شدند.

در طول مدت ۴۵ دقیقه‌ای که ویلون‌زن می نواخت، تنها شش نفر،

اندکی توقف کردند. بیست نفر انعام دادند، بی‌آنکه مکثی کرده باشند، و

سی و دو دلارعاید ویلون‌زن شد.

وقتیکه ویلون‌زن از نواختن دست کشید و سکوت بر همه جا حاکم شد،

نه کسی متوجه شد. نه کسی تشویق کرد، ونه کسی او را شناخت.

هیچکس نمی‌دانست که این ویلون ‌زن همان (جاشوا بل) یکی ازبهترین

موسیقیدانان جهان است، و نوازنده‌ی یکی از پیچیده‌ترین فطعات نوشته

شده برای ویلون به ارزش سه ونیم میلیون دلار، می‌باشد.

جاشوا بل، دو روز قبل از نواختن در سالن مترو، در یکی از تاتر های

شهر بوستون، برنامه‌ای اجرا کرده بود که تمام بلیط هایش پیش‌فروش

شده بود، وقیمت متوسط هر بلیط یکصد دلار بود. این یک داستان حقیقی

است، نواختن جاشوا بل در ایستگاه مترو توسط واشینگتن‌پست ترتیب

داده شده بود و بخشی از تحقیقات اجتماعی برای سنجش توان شناسایی،

سلیقه و الوویت ‌های مردم بود.