*بنام خـــــــــــــــــــــــــــدا*

طبق بررسیهای انجام شده توسط گروهی ازپژوهشگران ،برروی تعدادزیادی ازمردان وزنان ،مشخص شد که مغزبرای درک واحساس عشق(دوست داشتن زیاد) فضای کاملاً اختصاصی درنظرمی گیرد.

بدین منظوربانصب الکترودهای برروی سراین افراد،امواج مغزی آنهارادرشرایط مختلف مورد ارزیابی قراردادن.

ابتداباتکنیک های خاصی حالت relaxation مناسبی برای افراد ایجادکرده(برای حذف یاتضعیف امواج اضافه ) وسپس ازآنها خواسته شد تنهابه فردی که علاقه زیادی به آن دارن متمرکزشوند،بابررسیهای دقیق مشخص شداکثر افرادی که تنها به یک نفر(منظوردراینجا تنها فکر کردن به جنس مخالف است) فکر می کردند ،فعالیت مغز بطور شگفت انگیزی تنها دریک منطقه مشخص وخصوصی محدود میشود!

نتیجه جالبی که از این تحقیقات بدست آمداین بود که :

1ـ تنها دراین ناحیه ازمغز(بدون فعالیت جدی وزیاد نواحی دیگر) هست که فرددرک وحس درستی ازدوست داشتن راتجربه میکند!

2ـ فعال بودن نواحی دیگر مغزهم زمان باناحیه مربوطه ،میتواند نشان دهنده ،دوستی وعشقی مشروط ،ناقص،مبهم،و... باشد!

3ـ فرد  حس ودرک خوشایندی ازعشق درصورتی که هم زمان به دونفرعلاقه دارد راتجربه نمیکند!چراکه مغزدرچنین شرایطی فقط درفضای اختصاصی به فعالیت نمی پردازد!!!