قاصدک 2

قاصدك

قاصدك ، اي زيبا ي سرگردان

كدامين نسيم فرح بخش

تو را در كوير سوختة زندگي من

به پروازي چنين زيبا درآورد؟

قاصدك اينجا همه رنگها تيره و تار است

رنگ ديگر نيست ، جز سياه و خاكستري

تو بزن رنگي دگر ، شوري دگر.

قاصدك ، من تشنه ام

بر لبانم خشكي و رد ترك نقش بسته

دلم باران مي خواهد.

سالياني است هيچ ابري بر كوير سينه ام

باراني نبوده.

بارشي از نورعشق

آيا به اين سوز درون ،

مرحمي خواهد گذاشت؟

قاصدك آيا تو ميداني دلتنگيم از بهر چيست؟

قاصدك صنگ صبورم باش

گفته ها دارم ، ندانم با چه كس گويم

كس ندارد دست ياري سوي من

كس نمي بيند غم و اندوه من

ياريم كن قاصدك.

قاصدك وقت تنگ است

از نسيم صبح ياري جو

نازنينم را هركجايي هست پيدا كن

پيامم را برايش باز خوان

او را بگو :

اي زيباترين معني ،براي واژة عشق

خوش آوا ترين نغمة دوستي ومهر

بر كوير خشك دلم ، باران رحمت

با سرودِ افسانة عشق تو بارد .

نغمة زيباي عشقِ برلبانت

تنفر را مصلوب ، خواهد كرد.

نازنينم  آتشين عشقم بيا

تا گرماي دل انگيز بهار

به سرماي جانكاهِ زمستان چيره گردد.

تا نخستين جوانة عشق و اميد

در ميان انبوهي از برف سپيد

سرخي اش را جلوه گر سازد.

سرخين غنچة سرشار از آتش

به تكاپوي تنفس ،در هواي تو  

شكفته مي شود ،در سرماي جانفرسا.

نازنينم  اي روح بلند ، بر معناي بي پايان عشق

 قدم بگذار بر اين سرزمين خشك

كه پيش از تو درختانش ،

تهي از برگ و زيبايي

نبودند آشياني بهرمرغان مهاجر.

قاصدك ها در خواب زمستاني

قاصدك ها تسليم قانون زمين

ناآشنا با باد ،وزين ،سنگين .

گل موژانم ، نرگسم ، تناز من

عشق من ، روياي شيرين شبهاي من

بر سويداي دلم نجمي شو و فانوس راهم باش.

تيره راهي در جلو پيداست.

قاصدك  ، نازنينم را از تو مي خواهم

او را در ميان انبوهي از واژه هاي خوب ، پيدا كن.

هرزمان و هر كجا  ديدي نازنينم را

اگر حتي به خوابي خوش غنوده-

بر روي لبانش بوسه اي زن

و گرماي صدايم را برايش نغمه كن آهسته آهسته

قاصدك اي مهربانم

نازنينم را از تو مي خواهم.

شنبه 23  اسفند 1382 ساعت 23              راد دلشده