هوای زندگی
الان دلم همه ی چیزهای آرام دنیا را می خواهد. ترانه های آرام، پیاده روی های آرام، حرف زدن های آرام و عشق بازی های بی کلام آرامی که جمع می شوند میان نی نی چشم ها... الان دلم همه ی چیزهای آرام دنیا را می خواهد. الانی که حالم خوب است، آرام است، سیراب است... نمی دانم دنیا تا کی زندگی می کند، من تا کی راه می روم، می خوابم، حرف می زنم، می خندم، خواب می بینم... اینها را نمی دانم که تا کی جاری می شوند اما می دانم برای یک لحظه در دیروزهایم حتی، پشیمان نیستم. همه اش تکه های پازلی بودند که به وقت، جای خود را پیدا کردند.
جمعه 15 بهمن 1389 - 1:17:22 AM